Normalnie nie mogę. Justyna Czechowska tłumaczy nie tylko prozę, lecz także poezję, więc postanowiłem się przyjrzeć, jak przełożyła tomik pt. „Przejdź do historii” poetki Linn Hansén. Współczesnej, a zatem wiersze bez rymów i z tego względu nie sądziłem, że Czechowska zdoła mnie czymś zaskoczyć, jeżeli chodzi o sposoby, w jaki można sknocić opublikowane tłumaczenie. Ostatecznie mam za sobą trzy jej przekłady, w których zrobiła każdy możliwy błąd. Nie doceniłem jej. Przyznaję bez bicia, nie doceniłem. Otóż Czechowska w wierszu na stronie ósmej dopisała jako jego zakończenie pierwszy wers wiersza ze strony dziewiątej. Przeniesiony wers zaczyna się od frazy, od której zaczynają się (tylko w oryginale) cztery następne wersy w wierszu na stronie dziewiątej. Ta fraza na stronie ósmej z kolei w ogóle nie występuje, więc choćby po tym widać, gdzie jego właściwe miejsce. Operację przeniesienia ułatwił tłumaczce fakt, że wiersze nie mają tytułów, ale mimo wszystko: chapeaux bas, pani Czechowska!

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Komentarze są moderowane ze względu na wykorzystywanie mojej nieczęstej obecności do zamieszczania reklam.