Dyskomłociarz

A czytelnicy proszą „Wyborczą”, żeby do Tokio posłała sprawozdawcę, który wie, w jakiej dyscyplinie startuje Małachowski.

Polska biega, i to szybko

Z artykułu "Szklanka wody zamiast pociągu" we wczorajszej "Wyborczej":

Teraz wiem, że gość, który śmignął wczoraj koło mnie, kiedy uprawiałem jogging, po czym zniknął na horyzoncie, oddalając się w tempie rekordu świata w półmaratonie, to był autor artykułu Tomasz Dybalski.

Po wstaniu z kolan

We wczorajszym programie rozrywkowym pt. „Schlag den Star” w niemieckiej telewizji Pro7 jedną z konkurencji między rywalizującymi zawodnikami było połączenie w pary nazw państw i nazwisk przywódców. Zadanie okazało się zawierać polski akcent:

Z języczkiem

Ale czy lektura niektórych dzieł Mickiewicza i Słowackiego może być przyjemna? Przez Krzyżaków w latach młodości nie przebrnąłem. Pana Tadeusza liznąłem tylko pobieżnie. (Łukasz Migura, wpis Czy warto zmuszać się do czytania?)

„Krzyżaków” napisał Mickiewicz czy Słowacki? I przykro nam, że amory z panem Tadeuszem zakończyły się tylko lizaniem.

Fejm :-)

Jak to ostatnio częściej bywa, dyskusja o moim wpisie toczyła się wczoraj nie u mnie na blogu, lecz (bez mojego udziału) w grupie „Czytamy polskich autorów”. Dość zresztą specyficzna to grupa, w której reklamują się vanitowcy, dyskutują pisarze (in spe), a czytelników (wbrew nazwie) nie uświadczysz. I w trakcie tej dyskusji zaprezentowano poniższego mema, autorstwa niejakiego Komisarza Wątroby:

No to jak memy o mnie robią, to już chyba trochę taki sławny jestem, nie? :-)

Konkurs piękności

Z wczorajszej czołówki „Gazety Wyborczej”:

Kandydatka PSL-u brzydsza, to i zebrała mniej głosów.

Wójcik z Wojtkiewiczem

Zbyt krótkie szczęście: (…) po kilku minutach rzeczywiście rozległo się pukanie do drzwi i Wójcik z Wojtkiewiczem wprowadzili skutego pracownika banku.
– Po co to? – zirytowany Przygodny wskazał na kajdanki; posterunkowi nakładali je zbyt często.
– No bo tego… – Wójcik podrapał się w głowę, patrząc niepewnie na partnera – nie chciał jechać.
– Właśnie – Wojtkiewicz nie zawiódł kolegi.
– Schował się w toalecie.
– Właśnie.
– Nie schowałem się, tylko z niej korzystałem! Ludzie tak mają, że czasami chodzą do toalety, wy cyborgi!
– Nie jesteśmy cyborgami, my też korzystamy – Wójcika ubodło podejrzenie, jakoby był maszyną.
– Właśnie – Wojtkiewicz potwierdził, że co jak co, ale mocz na pewno oddaje.
– Nawet się musiałem załatwić, jak pana zatrzymaliśmy – Wójcik przytoczył niezbity dowód na swoje człowieczeństwo.
– Właśnie – Wojtkiewicz zaznaczył, że był świadkiem.
Bystrzycki patrzył przez chwilę na posterunkowych, nie będąc pewnym, czy się z niego nie naigrawają, ale musiał dojść do wniosku, że udowadniają mu swoje potrzeby fizjologiczne z pełną powagą, bo mimowolnie się uśmiechnął.

No to w Łodzi mogę się nie pokazywać :-)

Jak pana godność?

Prokuratura chciała zlecić mi tłumaczenie:

Pollak, Telak, jeden pies.

Po zwróceniu uwagi, że pana Telaka nie znam:

Jak widać, poprawne zapisanie nazwiska tłumacza przekracza prokuratorskie umiejętności. Takich cudów, jak odmieniania nazwiska, nie wymagajmy.

Asesor. Na prokuratora trzeba zdać egzamin ze znajomości kalendarza.

Amerazja

Warunkiem zatrudnienia w „Gazecie Wyborczej” jest znajomość geografii:

Ci, którzy wybierają się obejrzeć mistrzostwa świata, powinni sprawdzić, czy nie lecą w złą stronę.

Co to była za filologia?

W „Dzieciach kapitana Granta” Juliusza Verne’a roztargniony geograf uczy się portugalskiego, będąc przekonanym, że językiem, który poznaje, jest hiszpański.

Skoro język oryginalny to szwedzki, a oryginalny tytuł brzmi „A Darker Shade”, to jakiego języka ja się nauczyłem na studiach?!

Bo to germański język

Poliglotom z „Polityki” nawet norweski niestraszny:

Skoro oryginalny tytuł brzmi „Min Kampf”, to pewnie na powitanie króla Norwegowie wołają „Heil Harald!”.

Jaki to gatunek?

W dzisiejszej „Gazecie Wyborczej”:

A ja tam w przeciwieństwie do Magdaleny Środy uważam, że kobiety zaliczają się jednak do ludzi, a co za tym idzie, że to pojęcie obejmuje nie tylko mężczyzn.

Ściągawka

Dzisiejsza „Wyborcza”, zamieszczając orędzie Putina, poczuła się w obowiązku wyjaśnić, dlaczego to robi:

Czytelnicy sami rozeznają, że mają do czynienia z przemówieniem pełnym fałszywych oskarżeń, półprawd, insynuacji, przeinaczeń i logicznych niekonsekwencji? Z przemówieniem wyuzdanego cynizmu, w którym kłamstwo obleka się w majestat prawdy?

Kto jest w Unii?

Dzisiejsza „Gazeta Wyborcza” doniosła:

Ukraiński wymiar sprawiedliwości zamknął sprawę w ciągu kilku dni, polski po blisko ośmiu miesiącach przymierza się do przesłuchania świadków?

Męska literatura

Recenzentka zachwycona kryminałem napisanym przez kobietę („Warto czytać książki”, wrocławski dodatek „Wyborczej” z 25.02.2014 r.):

Tylko ci krytycy, pardon, te krytyczki, które nie słyszały o Agacie Christie.

Recenzja Swedish Book

Recenzję „Krótkiego przystanku w drodze z Auschwitz” Görana Rosenberga „Gazeta Wyborcza” (11.02.2014 r.) zilustrowała poniższym zdjęciem:

Teraz czekamy na fotorelację z wręczenia nie mniej prestiżowej Angelus Silesius Prize.

Nie matura, lecz chęć szczera

Dobrze, że pani sędzia ma pieczątkę, bo inaczej pisałaby, że reprezentuje sąd w Kłocku.

Holenderska Skandynawia

Ponieważ tłumacz mógłby się dziwić, dlaczego wymagają od niego tłumaczenia papierów, urzędnicy mu to wyjaśniają:

Od czasu najazdu niderlandzkich wikingów w Szwecji mówią po holendersku. I jak obywatel Szwecji dostanie odpis decyzji procesowej po holendersku, to może zrozumie, że nie powinien padać ofiarą popełnianych przez siebie przestępstw.

Primo

„Baronowie Palikota zmienią partię” („Gazeta Wyborcza”, 10.12.13)

Po pierwsze gramatyka, głu… pani Dominiko!

Lem rozmnożony

Z wywiadu Fundacji Oscar, promującej self-publisherów:



Godna podziwu powściągliwość w komplementowaniu: autorka nie jest podobna do Lema właściwego, tylko do tego drugiego.