Pięćset błędów Justyny Czechowskiej

Ida Linde „Na północ jedzie się, by umrzeć”, przekład ze szwedzkiego Justyna Czechowska, wyd. Lokator, 2017, 186 stron, format 12x21 cm.

Liczba błędów popełnionych przez tłumaczkę: ponad pięćset, lista poniżej, podzielona następująco:

Błędne tłumaczenie 1-136

Opuszczone całe zdania i frazy 137-152

Dosłowne tłumaczenie 153-181

Błędy warsztatowe 182-195

Przesunięcie znaczenia 196-375

Nieuzasadnione opuszczenia/uzupełnienia 376-420

Błędy gramatyczne 421-439

Błędy leksykalne i semantyczne 440-463

Błędy frazeologiczne 464-472

Błędy składniowe 473-501

Błędy stylistyczne 502-514

Błędy ortograficzne 515-518

Błędne tłumaczenie

1. Granatowe volvo (str. 9). Oryginał: blå volvon. Niebieskie. Poprawnie przetłumaczone jest na str. 5, co oznacza, że bohaterowie jeżdżą samochodem zmieniającym kolor.

2. Wszystko odziedziczone, przejęte, zatrzymane (str. 10). Oryginał: Allt ärvt, nedärvt, omhändertaget. „Nedärvt” to też odziedziczone, tyle że po wcześniejszych pokoleniach, a „omhändertaget” w znaczeniu „zatrzymany” stosuje się do przestępców, w odniesieniu do rzeczy właściwe byłoby właśnie „przejęte”.

3. Karnie oczekując (str. 10). Oryginał: hade känt en uppfordrande väntan. Czuła narastające w niej oczekiwanie.

4. Ale Sara się nie zmartwiła (str. 10). Oryginał: Men Sara hade inte brytt sig. Ale Sara się nie przejęła.

5. Czy tłuczeń jest gorszy od wilgoci powietrza (str. 11). Oryginał: stenskott. Nie tłuczeń, tylko kamień wylatujący spod kół i uderzający w samochód.

6. Twarz jakby zlana z krajobrazem, z którego wyrosła (str. 12). Oryginał: ansiktet liksom ett med den natur det var kommet av. Twarz jakby zlana z naturą, z której pochodziła.

7. Ale to on trzymał broń (str. 12). Oryginał: geväret. Strzelbę. Wymienianą po raz pierwszy, więc polski czytelnik nie wie, co bohater ma w ręku.

8. Lodowatą biel, oślepioną przez namysł całego świata (str. 13). Oryginał: något isande vitt, bländad av världens reflektioner. „Reflektioner” to „refleksy”, a nie „refleksje”.

9. Na jego szarych zmarszczkach pojawiły się wielkie łzy (str. 15). Oryginał: Stora tårar föll över hans grå sprickor. Wielkie łzy spływały po jego szarych zmarszczkach.

10. Musiała jechać strasznie wolno ze względu na rysę, która niemal dzieliła szybę na dwie części (str. 16). Rysa nie podzieli szyby na dwie części i nie wymaga wolnej jazdy w przeciwieństwie do pęknięcia (sprickan), o którym mowa w oryginale.

11. Ben nie zareagował (str. 16). Oryginał: det verkade inte bekomma Ben. Wyglądało na to, że Ben się tym nie przejął.

12. Ściągając ciasne spodnie, poczuła, jak puchną jej uda (str. 17). Uda jej nie spuchły, tylko rozszerzyły się po uwolnieniu z opinającego je materiału.

13. Starają się zakleić (str. 19). Oryginał: försöker plåstra över. Starają się nałożyć plaster.

14. Tlenu do płuc (str. 20). Oryginał: syre till hjärnan. Tlenu do mózgu.

15. Jonson wysiadł z auta, na którym widać było ślady korozji (str. 22). Oryginał: Jonson haltade ut ur bilen med sin förslitningsskada. Jonson wysiadł z samochodu, kulejąc wskutek zużytych stawów.

16. Włączyła światła awaryjne (str. 22). Oryginał: Slog på blinkern. Włączyła migacz.

17. Sara (…) wykręciła z piskiem, jakby całe auto było naelektryzowane (str. 22). Oryginał: Sara (…) vred upp sprakandet så att hela bilen kändes elektrifierad. Sara podgłośniła trzaskające radio, tak że cały samochód wydawał się naelektryzowany.

18. Spieszył się do niej, żeby nie musiała czuć się osamotniona (str. 23). Oryginał: Han skyndade fram till henne, ivrig att undslippa ensamheten. Spieszył się do niej, pragnąc ujść samotności.

19. Mógłbyś zapłacić? (str. 24). Oryginał: Kunde du inte betala? Nie mogłeś zapłacić?

20. Ktoś powinien porozmawiać z ojcem (str. 24). Oryginał: någon borde pratat med farsan. Ktoś powinien był porozmawiać z ojcem.

21. Hokeistów, wycinających w lodzie głębokie przeręble (str. 24). Oryginał: Hockeyspelare som skär djupa hål i isen. Głębokie dziury, hokeiści nie wycinają przerębli w lodowisku, na którym grają.

22. Czuł się odpowiedzialny za Sarę (str. 26). Oryginał: Han kände sig skyldig inför Sven. Czuł się winny wobec Svena.

23. Albo jakiś kawałek. Piosenka (str. 29). Oryginał: Eller ett förlåt. En sång. Albo przeprosiny. Piosenka.

24. Przez pokój przewijali się biznesmeni, którzy zostawiali w śmietniku (str. 31). Oryginał: i papperskorgen. W koszu na śmieci.

25. Kiedy dorosną dzieci, mogłaby je mieć, i będą miały swoje (str. 32). Oryginał: När de barn hon själv kunnat få växt upp och skaffat egna (…). Kiedy dzieci, które mogłaby mieć, by dorosły i miały swoje.

26. W Storuman, największym powiecie w Szwecji (str. 32). Oryginał: från Storuman som var en av Sveriges största kommuner. W Storuman, jednej z największych gmin w Szwecji.

27. Mniejsze pobicia (str. 37). Oryginał: ringa misshandel. Pobicie mniejszej wagi.

28. Kto wie, co zatajałeś od tamtego czasu? (str. 38). Oryginał: Vem vet vad du har kommit undan med sedan dess? Kto wie, co uszło ci płazem od tamtego czasu?

29. Jeden z policjantów podszedł do niej. (…) Policjant znów do niej podszedł (str. 38). Skoro już raz do niej podszedł, to nie mógł zrobić tego po raz drugi. Oryginał: Den ena polisen tog ett steg närmre. (…) Polisen gick mot henne igen. Jeden z policjantów zrobił krok w jej stronę. (…) Policjant znów ruszył w jej kierunku.

30. Zamilkła (str. 39). Oryginał: förblev tyst. Nadal milczała.

31. Gość, delegat, przejezdny (str. 41). Oryginał: Gäst, gjest, guessie. Czyli gość po szwedzku, po norwesku i wymyślone słowo, ale o jasnej konotacji.

32. Karim trzymał łosia w objęciach (str. 42). Oryginał: Karim stod med älgköttet i famnen. Karim trzymał mięso łosia w rękach.

33. Zejść w noc zwątpienia (str. 43). Oryginał: Att i nattens tvivel kunna gå ner. Żeby w nocnym zwątpieniu móc zejść na dół.

34. Ludzkiej miłości (str. 44). Oryginał: människokärlek. Miłości do ludzi. „Ludzka miłość” to byłoby „mänsklig kärlek”.

35. Jeśli tylko potrafiłby obrócić jej niepokój w żart, zamiast wciskać ją coraz głębiej w jej starzejące się ciało (str. 45). Oryginał: Om han bara kunde skämta bort hennes oro istället för att trycka den längre in i hennes åldrande kropp. Nie ją wciskał głębiej, tylko jej niepokój.

36. Teraz mógł tylko iść po omacku za jej wełnianą rękawicą (str. 46). Oryginał: Nu kunde han bara famla efter hennes lovikkavante. Teraz mógł tylko sięgnąć po omacku do jej wełnianej rękawiczki.

37. Ktoś odbierze ich samochód (str. 48). Oryginał: Någon tar en bild av dem. Ktoś zrobi im zdjęcie. Bild – zdjęcie. Bil – samochód.

38. Kryształowe girlandy (str. 48). Oryginał: Kristallkronor. Kryształowe żyrandole.

39. Musiał wcisnąć palce w uszy i przytrzymać (str. 50). Oryginał: Han var tvungen att trycka in fingrarna i öronen och hålla emot. Chodzi o powstrzymanie dźwięku, a nie o przytrzymanie palców.

40. Jak można się wspiąć na wyżynę, a potem rzucić się w przepaść (str. 53). Oryginał: hur man kan dra sig uppför branten för att sedan bara rusa ner. Jak można się wspiąć na stromiznę, żeby potem po prostu runąć w dół.

41. Jeden rząd też nie kosztował więcej niż dychę, nawet jeśli ostatnio Andreas obstawiał coraz więcej (str. 56). Oryginał: Man behövde egentligen inte betala mer än en tia för en rad heller, även om Andreas satsat allt mer. W zasadzie nie trzeba też było płacić więcej niż dychę za jeden zakład, chociaż Andreas stawiał coraz więcej.

42. Tańczyły (…) w ciasno zawiązanych butach i z krwawiącymi palcami (str. 56). Oryginał: dansade (…) med fötterna hårt snörade och tårna blödande mot golvet. Tańczyły (…) ze stopami ciasno zasznurowanymi i palcami krwawiącymi o podłogę. Komentarz: Gdyby stopy znajdowały się w butach, palce nie mogłyby zostawiać krwawych śladów na podłodze.

43. Ponieważ myśli cały czas chciały zrzucić na niego odpowiedzialność (str. 57). Oryginał: eftersom tankarna hela tiden ville ställa honom till svars. Ponieważ myśli cały czas chciały pociągnąć go do odpowiedzialności.

44. O przedawnionych sprawach (str. 58). Oryginał: på gamla fall. O starych sprawach.

45. Zauważył inne mazgaje (str. 58). Oryginał: Hann fann annat klotter. Zauważył inne bohomazy.

46. Otworzyła siostra z zapłakaną twarzą (str. 60). Oryginał: Det var syrran som öppnade med söndergråtet ansikte. Otworzyła siostra z obrzękłą od płaczu twarzą.

47. Siostra pogładziła go zachęcająco po plecach (str. 60). Hans syster strök honom trevande över ryggen. Nie zachęcająco, tylko niepewnie.

48. Z mężczyzną, do którego zawsze miał wracać (str. 61). Oryginał: med den man han aldrig skulle ha återvänt till. Z mężczyzną, do którego nigdy nie powinien był wracać.

49. Albo kiedy ludzie mówili, że z czegoś złego może być coś dobrego, to wtedy zło robiło się nie do zniesienia (str. 62). Oryginał: Eller när folk sa att det kunde komma något gott ur det dåliga som att det dåliga då blev uthärdligt. Albo gdy ludzie mówili, że z czegoś złego może wyniknąć coś dobrego, jakby to złe stawało się w ten sposób znośne.

50. Cały ten przeklęty czas, wszystko na nic (str. 63). Oryginał: all denna jävla tid till ingen nytta. Cały ten przeklęty czas na nic.

51. Z hukiem odstawił kubek (str. 63). Oryginał: Han ställde ner koppen med en liten smäll. Odstawił filiżankę z lekkim stukiem.

52. Wokół oświetlonego ringu (str. 63). Oryginał: runt den upplysta rinken. Wokół oświetlonego lodowiska. Komentarz: Mimo różnicy zaledwie jednej literki w oryginale (ring-rink) o tyle trudno pomylić, że zamordowanym jest hokeista, o czym wielokrotnie w powieści jest mowa, natomiast bokserzy nie są wspominani ani razu.

53. Andreas usiadł obok niej, choć nie potrafił jeszcze widzieć jej jako członka rodziny (str. 63). Oryginał: Andreas satte sig bredvid henne som han ännu inte kunde se klart i egen rätt. Andreas usiadł obok dziewczynki, której wciąż nie potrafił postrzegać jako odrębnej osoby.

54. Narzuta (…) złożona w kostkę (str. 68). Oryginał: Överkastet (…) vikt åt sidan. Narzuta zsunięta/odrzucona na bok.

55. Ciasto na biszkopty (str. 69). Oryginał: tårbottnarna. Gotowe blaty biszkoptowe/ spody.

56. Ale teraz nie wiedział, jak ma zdążyć do domu (str. 75). Oryginał: Men nu visste han inte längre hur han skulle springa för att hitta hem. Ale teraz już nie wiedział, jak ma biec, żeby odnaleźć dom.

57. Od kiedy we śnie zobaczył tę otwartą twarz mamy (str. 76). Oryginał: sedan han sett sin mammas ansikte så öppet som det varit i drömmen. Od kiedy zobaczył twarz mamy tak otwartą jak we śnie.

58. Niemal znika, gdyby je [słowo] głośno wypowiedzieć (str. 78). Oryginał: nästan går förlorat, om man säger det högt. Niemal znika, gdy się je głośno wypowiada.

59. Najważniejsze, żeby Saskia się nie spóźniła (str. 81). Oryginał: det viktigaste var att Saskia inte kommit försent. Dosłownie: Najważniejsze, że Saskia się nie spóźniła. Wziąwszy pod uwagę, że chodzi o to, że zdążyła przyjechać do matki, zanim ta umarła, powinno być: Najważniejsze, że Saskia nie przyjechała za późno.

60. Wiesz, czyja to zasługa (str. 82). Oryginał: Vet du vem som offrat sig. Wiesz, kto się poświęcił.

61. Zastanawia się, jak związać koniec z końcem (str. 83). Oryginał: försöka räkna ut hur allt hänger ihop. Próbuje zorientować się/wykoncypować, jak wszystko jest ze sobą powiązane/ się ze sobą łączy.

62. Do jakiegoś miejsca, do którego nie mogli jej zabrać (str. 83). Oryginał: till ett speciellt ställe dit hon inte fick följa med. Do szczególnego miejsca, do którego nie wolno jej było jeździć.

63. Musieli przemieścić się do brzegu (str. 83). Oryginał: var de tvungna att förflytta sig allt mer i sidled. Musieli przemieszczać się coraz bardziej w poprzek nurtu.

64. Dodała kakao. Zaczęło śmierdzieć, gdy czekolada się przypaliła (str. 86). Dodała kakao, ale przypaliła się czekolada. W oryginale owo kakao to „chokladpulver”, co można by przełożyć jako „proszek czekoladowy”.

65. – To nie wystarczy, musimy im to odbić. / A kogo będziemy bić? (str. 86). Oryginał: – Det räcker inte, man måste slå tillbaka. / – Vem ska man slå?. – To nie wystarczy, trzeba uderzyć w odwecie. / A kogo będziemy bić?

66. Podczas jazdy opowiadał o rewolucji, o tym, jakie to ważne, żeby każdy sprzątał po sobie na biurku (str. 87). Oryginał: Medan de körde pratade han om revolutionen, om vikten av att alla städade på sina egna arbetsplatser. Podczas jazdy mówił o rewolucji, jakie to ważne, żeby każdy posprzątał w swoim miejscu pracy. Komentarz: Nie po sobie, bo chodzi o sprzątanie w sensie przenośnym, właśnie o przeprowadzenie rewolucji.

67. Jakiś mały peugeot ruszył naprzód. Saskia skoczyła na niego (str. 88). Oryginał: en liten Peugeot körde rakt på. Saskia kastade sig åt sidan. Mały peugeot ruszył naprzód. Saskia rzuciła się w bok.

68. Przestrzeń (str. 92). Oryginał: världsrymden. Przestrzeń kosmiczna.

69. Spojrzała w podłogę (str. 92). Oryginał: tittade i marken. Spojrzała w ziemię. Komentarz: Stoją na zewnątrz, nie ma tam żadnej podłogi.

70. Starając się, by drżał jej głos (str. 94). Oryginał: försökte hålla rösten stadig. Dosłownie: starając się utrzymać pewny głos, czyli „starając się, by nie drżał jej głos”.

71. Ale mógł dostać przepustkę i przyjść na pogrzeb, jeśli Saskia to załatwi (str. 101). Oryginał: Men han skulle underrättas av polisen och få komma på begravningen om Saskia ordnade en. Ale policja miała go powiadomić i dostałby przepustkę na pogrzeb, jeśli Saskia takowy wyprawi.

72. Mamy przecież dom, chciałbym, żebyś zobaczył dom (str. 103). Oryginał: Vi hade ju huset, vad jag önskar att du sett huset. Mieliśmy przecież dom, żałuję, że go nie widziałeś. Komentarz: Dodatkowo dalej jest wyjaśnione, co przyczyniło się do utraty tego domu.

73. Dziwna niemożność wypłaty w bankach (str. 103). Oryginał: bankernas märkliga obetalninsförmåga. Dziwna niewypłacalność banków.

74. Połyskująca biel nowego kręgosłupa wiła się wokół drugiej osoby (str. 106). Skimrande vit slingrade sig den nya ryggraden runt den andra. Połyskująco biały nowy kręgosłup wił się wokół drugiego.

75. Stał z telefonem w dłoni. Odebrał niechętnie, odłożył i spojrzał na nią (str. 112). Oryginał: stod med telefonen i handen. Han svarade enstavigt, lade på och tittade på henne. Stał z telefonem w ręku. Odpowiadał monosylabami, rozłączył się i spojrzał na nią.

76. Auto ciepłe od grzejnika, było pojazdem spełniającym oczekiwania (str. 115). Oryginał: Den av kupévärmaren varma bilen som var väntans farkost. Ten od nagrzewnicy ciepły samochód, który był pojazdem oczekiwania.

77. Tak by życie znów było wygodne (str. 115). Oryginał: så att livet kändes bekant igen. Tak by życie znów było znajome.

78. Co mam zrobić? (str. 115). Oryginał: Vart ska jag ta vägen? Dokąd mam pójść? Gdzie mam się podziać? Co mam ze sobą zrobić?

79. Ciało było nieposłuszne (str. 116). Oryginał: kroppen inte på sin vakt. Ciało nie miało się na baczności.

80. Odpina banknoty ze ściany (str. 117). Oryginał: Nålar upp sedlarna på väggen. Przypina banknoty do ściany.

81. Ta, którą kocham, jest jego kochanką (str. 118). Oryginał: Den jag älskar är hans älskade. Ta, którą kocham, jest jego ukochaną.

82. Nigdy nie będę potrafił jej dotknąć, najpierw dotknie ją sumienie (str. 118). Oryginał: Kommer aldrig kunna röra vid henne utan att skulden rör henne först. Nigdy nie będę potrafił jej dotknąć tak, żeby wcześniej nie dotknęło jej sumienie.

83. W środku wszystkie słowa, jakie kiedykolwiek wypowiedziały (str. 121). Oryginał: inuti dem alla ord man någonsin uttalat. W środku wszystkie słowa, jakie kiedykolwiek wypowiedziano. Komentarz: Chodzi o dzieci, że mieszczą w sobie te słowa, które usłyszały, a nie te, które same wypowiedziały.

84. Dość dobrze wychodziło jej to błądzenie w ciemnościach (str. 122). Oryginał: Hon hade varit rätt bra på att treva sig fram. Dość dobrze wychodziło jej posuwanie się po omacku.

85. Nie udaję przekornej (str. 125). Oryginał: jag har inte förvaltat mitt trots. Nie wykorzystałam swojej przekory.

86. Skonanie przelało się przez jej ciało (str. 125). Oryginał: uppgivenheten drog genom kroppen. Bezradność/rezygnacja.

87. Jak rzuca jej spojrzenie (str. 125). Oryginał: hur hon kört rakt in i en blick. Jak wpadła prosto w spojrzenie.

88. Łobuzy o zbyt wielu nogach (str. 126). Oryginał: slynglar med alltför långa ben. Łobuzy o zbyt długich nogach.

89. Inwentaryzowany śnieg (str. 127). Oryginał: inverterat snöfall. Dosłownie: odwrócony opad śniegu. Chodzi o śnieg wzniesiony przez wiatr.

90. Nieuniknione (str. 128). Oryginał: oåtkomliga. Nieosiągalne/niedostępne.

91. Kristina żyła na tym piedestale, jakby już wtedy wiedziała, że ta chwila na nią czeka (str. 128). Oczekująca chwila będzie nieprzyjemna i w oryginale jest przeczenie „jakby już wtedy nie wiedziała”.

92. Niektóre rzeczy nie kończą się, dopóki nie przejdą (str. 130). Oryginał: Vissa saker upphör inte förrän de är över. Niektóre rzeczy nie kończą się, dopóki nie ustaną.

93. Chociaż to jego by wybrała (str. 130). Oryginał: även om hon kanske valt honom. Nawet jeśli może wybrała go.

94. Na niewidzialnej rurze (str. 131). Oryginał: i ett osynligt rep. Na niewidzialnym sznurze.

95. Wiedziała, że jest silna, że nie dało się jej złamać jak linijki, zniszczyła ją własna uległość. (str. 134). Oryginał: Hon visste att hon varit stark på det sättet att man inte kunde bryta av henne som en linjal, hon hade gått sönder av sin egen böjlighet. Wiedziała, że jest silna, że nie dało się jej złamać jak linijki, zniszczyła ją własna giętkość.

96. Kiedy rano szła pod prysznic (str. 135). Oryginał: När han på morgonen gått iväg för att duscha. Kiedy on rano poszedł pod prysznic.

97. To, co jest północą, jest przecież urozmaicone (str. 135). Oryginał: Det som är norr varierar ju. To, co uznaje się za północ, jest przecież względne. / Północ to przecież pojęcie względne.

98. Auto, które (…) nigdy nie potrzebuje benzyny (str. 138). Oryginał: en bil som (…) aldrig saknar bensin. Samochód, w którym nigdy nie kończy się benzyna.

99. Ale nie stara się, by ktoś je zrozumiał (str. 138). Oryginał: men inte söker förlåtelse för dem. Ale nie stara się, by ktoś je wybaczył.

100. Zalać całe to gówno (str. 142). Oryginał: skölja bort skiten. Zmyć/spłukać.

101. Przykręcenia kontrolki do deski (str. 144). Oryginał: sätta fast en lampa i en sidopanel. Zamontowania lampy w panelu bocznym (nadwozia).

102. W cieknącym oczekiwaniu (str. 145). Oryginał: i den där läckande väntan. W przeciekającym oczekiwaniu.

103. Rozczapierzonym kucykiem (145). Oryginał: en stram hästsvans. Ciasnym, gładko ściągniętym.

104. Nie mogła oddychać. (…) – Nie mogę oddychać! (str. 149). Oryginał: Hon hade svårt att få luft. (…) – Jag kan inte andas! Nie mogła złapać powietrza. (…) Nie mogę oddychać!

105. Jak będziecie niegrzeczni, zastrzelę się! (str. 150). Oryginał: Om ni inte passar er så tar jag livet av mig! Jeśli nie posłuchacie, to się zabiję!

106. Jesteś moim słoneczkiem (str. 150). Oryginał: Du är ju min maskros. Jesteś moim dmuchawcem. Komentarz: Po szwedzku też nie jest to żadne konwencjonalne pieszczotliwe określenie, więc zmiana na takowe jest nieuzasadniona.

107. Dziecięce ramiona i nóżki owinięte wokół codzienności nie dopuszczały dźwięków (str. 153). Oryginał: barnarmar och barnben som slingrat sig runt tillvaron och hållit den ljudsatt. Dziecięce rączki i nóżki, które oplatały się wokół życia i napełniały je dźwiękiem.

108. To jakby rozpuścić możliwości słów, ustawić wszystko na miejscu (str. 154). Oryginał: Det var att upplösa ordens själva möjlighet att ställa allt till rätta. To było unicestwienie samej możliwości słów, by wszystko naprawić.

109. Powiedzenie, że się nie pamięta, jest zdradzeniem możliwości słów, wywołaniem innej rzeczywistości (str. 154). Oryginał: Att säga att man inte minns blir att förråda ordens möjlighet att frammana en annan verklighet. Powiedzenie, że się nie pamięta, jest zdradzeniem możliwości słów do wywołania innej rzeczywistości.

110. Matkę z wróblowatym ciałem, która wyciąga zmarnowane dłonie (str. 155). Oryginał: En mor som med sparvkroppen sträcker ut sina trasiga vingar. Matkę z wróblowatym ciałem, która rozkłada zmarnowane skrzydła.

111. Zamieni się w rzekę, po której będzie można pojeździć na łyżwach (str. 156). Oryginał: blir den älv man behöver för att skrinna bort på. Zamieni się w rzekę, którą będzie można odjechać na łyżwach.

112. Zamrugała kilka razy, aż oczy na powrót zmatowiały (str. 156). Oryginał: blinkade några gånger tills ögonen var fasta igen. Zamrugała kilka razy, aż spojrzenie znowu nabrało ostrości.

113. Krajobraz, który przywykł do tego, że wygląda na ledwo żywy (str. 157). Oryginał: Landskapet som hade för vana att se lite uppgivet ut. Krajobraz, który zwykle miał trochę przygnębiony wygląd. Krajobraz, który miał w sobie coś z lekkiej rezygnacji.

114. Początkowo pomyślał, że ten ktoś nie żyje (str. 157). Oryginał: tänkte först att det inte ens var en levande. Początkowo pomyślał nawet, że to nie jest żywe stworzenie.

115. Jak działa takie serce (…) Czy potrafi odczuwać taką namiętność, jaką on teraz czuł w sobie, czy zna jakieś inne ruchy (str. 158). Oryginał: Hur fungerar ett sådant hjärta (…) Kunde det känna samma häftighet som hans eget nu gjorde eller hade det andra rörelser. Jak działa takie serce? Czy mogło odczuwać taką samą gwałtowność, jak jego własne teraz, czy też znało inne ruchy? Komentarz: Informacja o ruchach wskazuje, że nie chodzi o namiętność, lecz o fizyczne odczucie.

116. Tak naprawdę nie chodziło o las, tylko o lukratywną możliwość, jak się okazało (str. 161). Oryginał: Det handlade ju egentligen inte om skogen utan om den lukrativa möjlighet som visat sig. Tak naprawdę nie chodziło o las, tylko o lukratywną możliwość, która się pojawiła.

117. Miał nadzieję, że to przez zapach drewna James nadal pracował w tartakach w Matfors i Svartviku. (str. 161). Oryginał: önskade likväl det var lukten av timmer som fått James att fortsätta med sågarna vid Matfors och Svartvik. Miał nadzieję, że to przez zapach drewna James otworzył kolejne tartaki w Matfors i Svartviku. Komentarz: James był właścicielem, nie pracownikiem.

118. Był drewniany, ale pomalowano go na jasny kolor oleju lnianego, żeby wyglądał jak z cegły. Pieniądze zarabiano na drewnie, ale to kamień był oznaką majętności (str. 162). Dom ma wyglądać jak z cegły, skoro to kamień jest oznaką majętności? Nie, w oryginale jest „som ett stenhus”. Ma wyglądać, jakby był z kamienia.

119. Wiosna (…) przyszła z próżnością (str. 163). Oryginał: Våren (…) kom med lättja. Wiosna przyszła z ociąganiem.

120. Na pewno modlił się wieczorem przed snem o to, by wstał następnego dnia i poczuł działanie modlitwy (str. 165). Oryginał: Han bad säkert om kvällen innan han skulle lägga sig för att kliva upp nästa morgon och känna sig bönhörd. Na pewno modlił się wieczorem przed snem, by wstać następnego dnia, czując się wysłuchanym przez Boga.

121. Tak jak ich służący wkładał ubranie, a ich służący wstawali (str. 165). Oryginał: liksom hans anställda tog på sig sina kläder och deras anställda klev upp. Nie służący, tylko zatrudnieni. Służący nie mają służących.

122. Coś między koroną a cięciem decydowało, gdzie spadnie drzewo (str. 165). Oryginał: det var en sak mellan kronan och huggarna var träden föll. To była kwestia między koroną a drwalami, gdzie upadnie drzewo.

123. Trzysta tysięcy sztuk drewna (str. 166). Oryginał: trettontusen timmer. Trzynaście tysięcy.

124. Nie miał siły galopować (str. 168). Oryginał: orkade inte riktigt mana på hästen. Nie miał siły ponaglać konia.

125. Nie mogła to być wina rolników (str. 170). Oryginał: Det kunde ju inte vara böndernas fel. „Bönderna” to „chłopi”. Akcja tej części powieści rozgrywa się w czasach głodu w Szwecji, chodzi zapewne o wielki głód w latach 1867-1869, a wówczas byli to chłopi, a nie rolnicy.

126. Zaproponowano prawowiernego do obrony (str. 170). Oryginał: Det som erbjöds den rättrogna till försvar. To, co dawano prawowiernemu na obronę.

127. Napij się porządnie, przecież ci nie zaszkodzi (str. 174). Oryginał: ta en ordentlig sup, inte vill du vara eljest. Napij się porządnie, nie bądź dziwakiem.

128. Gwiazdy błyszczą jedna po drugiej, ale czy to tak nieskończenie daleko? (str. 176). Oryginał: stjärnorna gnistrar en efter en men är så obotligt långt bort. Gwiazdy błyszczą jedna po drugiej, ale są tak beznadziejnie/nieodwołalnie daleko.

129. Że nikt nie chciał się uwolnić z przysięgi (str. 178). Oryginał: att det aldrig var någon där som vart tvungen att svära sig fri. Że nikt nigdy nie był zmuszony przysięgą uwalniać się od winy / oczyszczać się przysięgą.

130. Świerki spoglądały na nich opieszale (str. 179). Oryginał: granarna skvallrade lite lojt. Świerki szeptały ospale.

131. Pewna próżność (str. 179). Oryginał: en viss lättja. „Lättja” to „lenistwo”, czyli pomylona „próżność” z „próżnowaniem”.

132. Trudno mu było przełykać (str. 179). Oryginał: Det kändes trångt i halsen. W gardle czuł ucisk.

133. Nośną fantazją mocy (str. 181). Oryginał: fantasi med bärkraft. Nośną wyobraźnią.

134. Jeśli rozumiała, dlaczego się wydarzyły, mogła je odpuścić (str. 183). Mowa o wypadkach. Oryginał: Om hon förstod hur de hängde ihop kunde hon undvika dem. Gdyby rozumiała, jak są ze sobą powiązane, mogłaby ich uniknąć.

135. Przypalić jeden nerw (str. 185). Oryginał: bränna bort en nerv. Wypalić nerw.

136. Spełniła obowiązek (str. 186). Nu har jag gjort min plikt. Spełniłam swój obowiązek.

Opuszczone całe zdania i frazy

137. Na str. 13 po zdaniu „To problem definicji, co do którego nie potrafiła zgodzić się z Jonsonem” brakuje zdań: Kogo ma się prawo zastrzelić. Jonson nigdy nikogo by nie zabił.

138. Na str. 19 w pierwszym akapicie brakuje na końcu zdania: Albo własnymi historiami, jakby cudze doświadczenie naprawdę mogłoby okazać się przydatne.

139. Na str. 34 po słowach „czuje się wybrana” brak zdania: Pragnęła czuć się wybrana.

140. Na str. 37 w opisie interwencji policji brakuje zdań: Jeden z policjantów przygniótł przedramieniem szyję Karima, tak że ten ledwo łapał powietrze. – Nie masz nic do powiedzenia?

141. Na str. 51 po zdaniu „Musisz wiedzieć, że wiele osób dzwoniło i pytało o niego”, brakuje frazy: ale zatrzymałem go dla pana. (Tłumaczka niepoprawnie stosuje formę „ty”).

142. Na str. 63 przed wypowiedzią zaczynającą się od słów „Boję się, że któregoś dnia Markus” brakuje wprowadzenia, kto mówi i w jakiej sytuacji: Siostra poszła obudzić tego brata, który wciąż był przy życiu. Powiedziała to przez telefon: / – Boję się, że któregoś dnia Markus (…).

143. Na str. 69 po słowach „posypał nią” brakuje frazy: aż tort pokrył się posypką.

144. Na str. 106 w zdaniu „Z każdym ruchem Freddego w Jonsonie wyrastał nowy kręg” brakuje wskazania, o jaki ruch chodzi: Z każdym ruchem, którym Fredde oddalał się od swojego brata, w Jonsonie wyrastał nowy kręg.

145. Na str. 117 międz frazami „to jego brat” i „to jego ojciec” brakuje frazy „to jego przyjaciel”.

146. Na str. 119 po zdaniu „Jego ręka jest ostatnią ręką, więc ją trzyma” brakuje zdań: Wyciągnęła ją odruchowo jak dziecko. Była dzieckiem w lesie i trzymała go za rękę.

147. Na str. 119 po zdaniu „Próbowała go dogonić” brakuje zdania: Wyprzedziła go.

148. Niepokoiło ją, że nie pamięta, co robiła przez ostatnie godziny (str. 124). Oryginał: oron över att inte kunna minnas vad hon gjort de senaste timmarna fick henne att irra runt. Niepokój, że nie potrafi sobie przypomnieć, co robiła w ostatnich godzinach, sprawił, że krążyła bez celu.

149. Na str. 152 przed równoważnikiem zdania „Wystająca główka z rozdziawionym dziobem” brakuje zdania: Z ust dobiegało chlipanie.

150. Na str. 152 po słowach „Coraz głośniej chlipała” brakuje dalszej części zdania: kiedy Stine zaczęła krzyczeć.

151. Na str. 155 po słowach „Ale że jest więcej spraw” brakuje frazy: niż się na pierwszy rzut oka wydaje.

152. Na str. 186 między zdaniami „Chciał numer Saskii, ale to nie moja sprawa” a „Miałam dzieci, a świat mi je zabrał” brakuje zdania: Ja nie mam nic do oddania.

Dosłowne tłumaczenie

153. Chłopak (…) upadł otwarty (str. 12). Poprawnie: z rozpostartymi, rozrzuconymi rękami.

154. Ogień krąży wokół jego ciała tak, że na ubraniach pojawiają się czarne plamy (str. 24). Szwedzkie „kläder” to pluralia tantum, a plamy pojawiają się na ubraniu tej jednej osoby zagrożonej ogniem.

155. Że to jego krew tam stoi (str. 26). Oryginał: att det var hans kött och blod som stod där. Poprawnie: że to krew z jego krwi i kość z jego kości.

156. Do Sary, na której ciele sami się wytrenowali, nie odważyli się podejść (str. 28). Ma chodzić o to, że trenowali razem z nią.

157. Sprzątanie w hotelu to jakby głaskanie ciała, którego nigdy tam nie było (str. 32). Poprawnie: Sprzątanie hotelowych pokoi było jak zacieranie śladów po człowieku, który nigdy tam się nie pojawił.

158. Na szyi Karima widniał niebieski znak (str. 40). Poprawnie: siniak.

159. Firma maklerska (str. 42). Oryginał: en mäklarfirma. Po szwedzku oznacza to zarówno biuro maklerskie, jak i agencję nieruchomości, w powieści chodzi o tę drugą.

160. Zignoruje to, co jest w niej milczeniem i będzie nalegać w języku (str. 46). Poprawnie: Zignoruje to, co jest w niej milczeniem, i będzie nalegać na mowę.

161. Bez zapalania lampek (str. 49). Poprawnie: bez zapalania światła.

162. Kalesony (str. 52). Oryginalne „kalsonger” to fałszywy przyjaciel, są to „bokserki”. Polskie „kalesony” to „långkalsonger” (dosł. długie kalesony).

163. Włosami, które później miały posiwieć, może nawet któregoś dnia staną się białe (str. 55). Skoro ktoś posiwiał, to już jest siwy. Jego włosy nie staną się później białe, zresztą po polsku o białych włosach mówi się wyłącznie w przenośni, a nie bezpośrednio o kolorze. Poprawnie: Włosami, które później miała przyprószyć siwizna, może nawet pewnego dnia staną się całkiem siwe.

164. Cyfry (str. 56). W oryginale „siffrorna”, ale po szwedzku znaczy to również „liczby”, a z kontekstu, gra w bingo, wynika, że chodzi właśnie o nie.

165. Wszystko było tylko teorią konspiracji (str. 92). Po szwedzku: konspirationsteori, po polsku: teoria spiskowa.

166. Stare banderole stały w kącie w oczekiwaniu na pierwszego maja (str. 93). Szwedzkie „banderoll” to również transparent.

167. Żadnych broni, żadnej rozpoczynającej się rewolucji (str. 95). W oryginale liczba mnoga, ale po polsku w takim kontekście mówi się „żadnej broni”.

168. – Od czego zależało nieszczęście? (str. 100) Poprawnie: Co spowodowało katastrofę?

169. Biurem pogrzebowym (str. 101). Po szwedzku to „begravningsbyrå”, ale po polsku „zakład pogrzebowy”.

170. Doświadczeń, które odmieniły ich od siebie (105). Poprawnie: oddaliły ich od siebie.

171. Ten moment jest połączony w czasie (str. 107). Z czym jest w tym czasie połączony? Poprawnie: połączony z czasem albo osadzony w czasie.

172. Dzwoni, to jego brat (str. 117). Poprawnie: Dzwoni telefon, to jego brat.

173. Części rezerwowe (str. 124). Szwedzkie „reservdelar” to części zamienne, nie rezerwowe.

174. Jeśli często myśli się o śmierci, ustosunkowuje się do przytłaczającego płaczu (str. 132). Poprawnie: Jeśli często myśli się o śmierci, ma się do czynienia z przytłaczającym płaczem.

175. Miał w sobie tęsknotę w dal (str. 135). Poprawnie: miał w sobie tęsknotę za czymś innym.

176. To ona miała zmienić ich pas jezdni (str. 136). Poprawnie: To ona miała zmienić ich trasę.

177. Piły wodne Dejefors-Forshaga (str. 161). Poprawnie: tartaki wodne.

178. Las był jego prawem (str. 165). Poprawnie: miał prawo do lasu.

179. Gdakanie z piersi (str. 175). W oryginale „kluckandet”, które ma dwa znaczenia: bulgotanie i gdakanie.

180. Żeby się dowiedzieć, czy jest we własnym prawie (str. 178). Żeby się dowiedzieć, kim jest sam z siebie / kim jest jako niezależna osoba.

181. Kiedy jest się zastrzelonym w drodze, by o coś zapytać (str. 184). Kiedy zostaje się zastrzelonym, mając zamiar o coś zapytać.

Błędy warsztatowe

182. – To nie kawiarnia. (…) – To też żaden komisariat (str. 6-7). W oryginale taka sama fraza, więc powinno być: – To też nie komisariat.

183. Dodał, odkładając na stół plastikowe zawiniątko. Primo przeniósł je na blat (str. 42). Chodzi o blat kuchenny. „Blat” jest normalnie dobrym tłumaczeniem szwedzkiego „diskbänken”, ale skoro w poprzednim zdaniu jest mowa o stole, to blat kojarzy się z tym stołem.

184. Żeby pojechać na stację (str. 51). Oryginał: macken – stacja benzynowa. W tłumaczeniu nie wiadomo, czy chodzi o benzynową, czy kolejową. W powieści dochodzi wcześniej do morderstwa na stacji benzynowej, ale dla czytelnika nie jest w tym momencie jasne, że mowa o tej samej.

185. – Ty byłeś pierwszy (str. 51). W szwedzkim nie ma formy „pan”, więc trzeba zawsze rozważyć, czy ze względu na sytuację rozmówcy nie powinni jej stosować. W tym przypadku rozmawia sprzedawca samochodów z klientem i nie ma żadnego powodu, by nie używał formy „pan”.

186. Ja też muszę zarabiać na chleb (…) Wyobrażał sobie stół sprzedawcy (str. 51). W oryginale sprzedawca używa frazeologizmu „jag också behöver mat på bordet”, co dosłownie znaczy „ja też potrzebuję jedzenia na stole”. Przekład jest poprawny, ale skojarzenia chłopca nie powinny wiązać się z pojęciami ze szwedzkiego frazeologizmu, tylko z polskiego, więc musi być: Wyobrażał sobie chleb sprzedawcy.

187. Wyjdzie z sali (str. 57). Oryginał: gå ut ur hallen. Owo „hallen” to skrót od „Bingohallen”, który tłumaczka przekłada jako „salon bingo”, więc wymagana jest konsekwencja: wyjdzie z salonu.

188. Wody, która spływała (str. 68). Oryginał: vattnet som läkte ihop. Wody, która się zagoiła. Komentarz: Stronę wcześniej jest mowa o promie, który zostawiał „za sobą ranę na wodzie”, i chodzi o zagojenie się tej rany, ale tłumaczka nie dopełnia obrazu.

189. Popołudnie w sali z kuchnią (str. 70). Nieudana próba oddania szwedzkiego „provköket”. Chodzi o salę lekcyjną, w której odbywają się lekcje gotowania. I tak można to ująć, żeby było zrozumiałe dla polskiego czytelnika: Po południu lekcja gotowania.

190. W mieszkaniu na Ålidhem. To dziwne słowo dom (str. 77-78). Po szwedzku słowo „dom” czyli „hem” zawiera się w nazwie dzielnicy. Ponieważ jej się nie tłumaczy, nie wiadomo, do czego jest nawiązanie.

191. Kostucha albo woźnica (str. 78). Oryginał: lieman eller körkarl. Zestawienie z kostuchą pokazuje, że nie chodzi o zwykłego woźnicę, lecz o postać z powieści Selmy Lagerlöf, woźnicę śmierci.

192. Mijały ją chaszcze w nieskończonych ilościach, chaszcze w tym udziwnionym pejzażu. Wycięli i gotowe. Karczowisko całą drogę do stacji (str. 133). W oryginale „sly”, które zazwyczaj tłumaczy się jako „chaszcze”, ale informacja o karczowisku wyklucza taki przekład. Powinno być „wschodząca roślinność”.

193. Nie, żeby Johanna chciała przetestować miłość. / Niczego nie miała na myśli (str. 152). Oryginał: Inte för att Johanna menat att testa kärleken. / Hon hade inte menat något alls. W szwedzkim jeden czasownik „menat”, który rzeczywiście można przełożyć na dwa różne sposoby, ale nie w tym przypadku, gdyż ginie powiązanie między tymi dwoma zdaniami. Powinno być: Niczego nie chciała.

194. Albo wpadł w odrętwienie. Stał się jakimś zamulonym niedźwiedziem, który usnął w środku lata (str. 167). Oryginał: Eller gått i dvala. Blivit en förvirrad björn och gått i ide mitt i sommaren. „Dvala” ma dwa znaczenia: odrętwienie i sen zimowy (zwierząt). W polskim tłumaczeniu brak powiązania między pierwszy i drugim zdaniem, a można by pomyśleć o wykorzystaniu słowa „hibernacja”.

195. – Mów mi James. (…) – Możemy mówić sobie na ty – ciągnął James (str. 174). Pierwsza kwestia dialogowa po szwedzku brzmi „Kalla mig James” i normalnie takie tłumaczenie byłoby poprawne, ale nie w tej sytuacji, skoro dopiero później następuje przejście na „ty”. Powinno zatem być: Proszę mi mówić James.

Przesunięcie znaczenia

196. Auto błysnęło na zakręcie (str. 5). Oryginał: vid krönet. Na wzniesieniu.

197. To już rok (str. 5). Oryginał: Det var förra året. To w zeszłym roku.

198. Potem zapanowała między nimi zwyczajna cisza (str. 6). Oryginał: pulserat. Cisza między nimi pulsowała.

199. On odchrząknął (str. 6). Oryginał: han hostade. Odkaszlnął.

200. Tacy jak wy mają (str. 7). Oryginał: brukar. Zwykle mają.

201. Sarze nie chciało się przedstawiać (str. 7). Oryginał: Sara orkade inte komma dragandes med sitt eget. Sarze nie chciało się podawać swojego [imienia].

202. Popiół spadał (str. 8). Oryginał: Hon lät askan falla. Pozwoliła, by popiół spadał.

203. Głuchy szum (str. 8). Oryginał: Ett tyst muller. Cichy szum.

204. Była dzieckiem (str. 8). Oryginał: När hon var liten. Kiedy była mała.

205. Ben wzdrygnął się zaskoczony (str. 8). Oryginał: ryckte Ben till liksom sprött oförberedd. Ben wzdrygnął się jakby nieprzygotowany.

206. Poczuje dym (str. 9). Oryginał: känna lukten av rök. Poczuje zapach dymu.

207. Byłoby fajnie (str. 10). Oryginał: Det vore roligare. Byłoby fajniej.

208. Gdy wyciągała dłonie po różne przedmioty, marzła (str. 10). Oryginał: Det var kallt i händerna när de sträckte sig efter tingen i huset. Ręce były zimne, gdy sięgały po rzeczy w domu.

209. Uparła się, żeby przesunąć kanapę (str. 10). Oryginał: har fått för sig att flytta soffan. Wymyśliła sobie, że przesunie kanapę.

210. Nie musieliby cały czas gapić się na las (str. 10). Oryginał: Att de skulle slippa titta på skogen hela tiden. Patrzeć.

211. Sara nie miała zamiaru powtarzać odpowiedzi, wyszła za nim (str. 11). Oryginał: Sara tyckte inte att hon behövde upprepa svaret på hans fråga utan följde bara efter. Sara nie uważała, by musiała powtarzać odpowiedź na jego pytanie, tylko po prostu wyszła za nim.

212. Mijali świerki (str. 11). Oryginał: Granarna passerade. Świerki przesuwały się.

213. O tym, co jest gorsze (str. 11). Oryginał: vad som var värst. Najgorsze.

214. Duże mięśnie, choć zarost nie zadomowił się jeszcze (str. 11). Oryginał: Stora muskler och det skägg som ännu inte fått fäste. Duże mięśnie i zarost, który nie zadomowił się jeszcze.

215. Wafelki (str. 11). Oryginał: en kexchoklad. Jeden wafelek.

216. Tuż przy kasie (str. 11). Oryginał: invid disken. Tuż przy ladzie.

217. Całemu światu (str. 12). Oryginał: hela världsalltet. Całemu wszechświatowi.

218. Zniknęła w lesie (str. 15). Oryginał: lunkat in i skogen. Potruchtała do lasu.

219. Ojciec wył (str. 15). Oryginał: farsan hade hulkat. Łkał.

220. Usta, których koniuszki schodziły w dół (str. 15). Oryginał: En mun med mungiporna vända neråt. Usta z koniuszkami zwróconymi w dół.

221. Sara wzdrygnęła się (str. 16). Oryginał: Sara ryggade tillbaka. Sara cofnęła się.

222. Wszystkie drewniane domki (str. 17). Oryginał: alla trähus. Wszystkie drewniane domy.

223. [Śmiech] pulsował w uderzeniach serca (str. 17). Oryginał: hade legat och pyrt i hjärtklappningen. Tlił się w uderzeniach serca.

224. Eksplodował przez usta (str. 17). Oryginał: exploderade i munnen. Eksplodował w ustach.

225. Wyswobodziła się z jego objęcia i wstała (str. 18). Oryginał: Hon lirkade sig ur hans famn och smög upp. Wyswobodziła się z jego objęcia i ostrożnie wstała.

226. Słuchała radia (str. 19). Oryginał: så stod radion på. Radio było włączone.

227. – O dziecięcych dłoniach. / – Tak, dziecięce dłonie (str. 19). Oryginał: – Med barnhänder./ – Ja, med barnahänder. – O dziecięcych dłoniach. / – Tak, o dziecięcych dłoniach.

228. Traktor przeciął małe, brązowe audi (str. 21). Oryginał: Traktorn (…) hade rammat den bruna lilla Audin. Staranował.

229. W takim razie znaleziono już ludzi na stacji benzynowej (str. 22). Oryginał: Då måste människorna på macken redan vara funna. W takim razie musiano już znaleźć ludzi na stacji benzynowej.

230. Trzymała w dłoni broń (str. 22). Oryginał: hade geväret i handen. Trzymała w ręce strzelbę.

231. Wiem, dokąd jedziemy (str. 23). Oryginał: jag vet vart vi kan åka. Wiem, dokąd możemy pojechać.

232. Ochoczo przytaknęła (str. 24). Oryginał: hon nickade uppmuntrande. Zachęcająco przytaknęła.

233. O ile już wcześniej go [domu] nie spalili (str. 24). Oryginał: om huset inte redan brunnit upp. O ile dom już nie spłonął.

234. Ciszę wibrującą (str. 25). Oryginał: tystnaden som ekar. Ciszę odbijającą się echem.

235. Bitki z renifera z żurawiną (str. 26). Oryginał: renskav med rårörda lingon. Bitki renifera z utartymi borówkami.

236. Zerwane żaluzje (str. 31). Oryginał: den trasiga persiennen. Uszkodzone żaluzje.

237. Banknot po banknocie ostrożnie przyczepione szpilką (str. 33). Oryginał: Sedel efter sedel försiktigt uppsatt med nålar. Szpilkami.

238. Ale nic poza tym (str. 34). Oryginał: men inte mycket mer. Ale niewiele więcej.

239. Wzdłuż nadgarstków czerwone oparzenie (str. 36). Oryginał: Ett rött brännmärke längs handloven. Wzdłuż nadgarstka. Komentarz: Oparzył się tylko w jeden.

240. Poczuła, jak drzwi wahadłowe ściskają jej się na łopatkach (str. 38). Oryginał: Kände svängdörrarna pressas upp av skulderbraden. Poczuła, jak łopatki napierają na drzwi wahadłowe.

241. Jasnoczerwone morze (str. 39). Oryginał: ljusrosa hav. Jasnoróżowe morze.

242. Jechało się półtorej godziny (str. 41). Oryginał: Det tog inte ens en och en halv timme att köra. Nie jechało się nawet półtorej godziny.

243. Na taborecie (str. 42). Oryginał: på en pinnstol. Na krześle z żeberkowanym oparciem.

244. Krzyczeli na piłkarzy, którzy się nie sprawdzali, krzyczeli na sędziego, który chyba potrzebuje okularów, krzyczeli na trenera, który robił idiotyczne zmiany (str. 44-45). W oryginale również „potrzebuje” jest w czasie przeszłym.

245. Lávra wypiła czekoladego milkszejka, Karim zamówił frytki (str. 45). Oryginał: Lávra drack chokladmilkshake och Karim åt pommes. Lávra piła czekoladego milkszejka, Karim jadł frytki.

246. Na dworze jakieś auto z zimowymi oponami pruło tak, że aż się zaśmiał (str. 50). Oryginał: Utanför körde en bil med vinterdäcken på så han skrattade. Nie pruło, jechało normalnie.

247. Cisza zamieniła się w jasny wibrujący świst (str. 50). Oryginał: Tystnaden blev ett ljust vibrerande skrik. W krzyk, nie w świst.

248. Na kwiecistą sukienkę (str. 50). Oryginał: på den blommiga kjolen. Na kwiecistą spódnicę.

249. Nigdy nie kupił tego drugiego pierścionka (str. 50). Oryginał: aldrig köpte en andra ring. Nigdy nie kupił drugiego pierścionka.

250. Stada koni galopujące na wolności (str. 51). Oryginał: horder av vilda hästar som alldeles fria dundrar fram. Hordy dzikich koni, które całkowicie wolne galopują z łoskotem.

251. Steki z łosia (str. 51). Oryginał: tjälknöl. Nie steki, tylko pieczone mięso, niekoniecznie z łosia, może być również z renifera albo wołowiny, chodzi głównie o sposób przygotowania: zamrożone mięso piecze się w niskiej temperaturze.

252. Kilka par spodni i koszul (str. 52). Oryginał: några byxor och tröjor. Kilka par spodni i swetrów.

253. W białym płaszczu (str. 55). Oryginał: i vit trenchcoat.

254. Czarnymi włosami (str. 55). Oryginał: sotsvart hår. Kruczoczarnymi włosami.

255. Niebawem (str. 57). Oryginał: så småningom. Stopniowo.

256. Przez większość podróży spał albo wyglądał przez okno (str. 58). Stora delar sov han och annars tittade han ut. Przez większość podróży spał, jeśli nie, wyglądał przez okno.

257. Ale to tylko złudzenie (str. 58). Oryginał: men det kunde också vara inbillning. Ale to mogło być też złudzenie.

258. A jeśli nie trafi do domu (str. 59). Oryginał: Tänk om han inte ens kunde hitta till huset. A jeśli nawet nie potrafiłby trafić do domu.

259. Jugol (str. 62). Oryginał: jugoslav. Jugosłowianin.

260. Włożył ubranie (str. 68). Oryginał: drog på en tröja. Włożył sweter.

261. Simon chciał spotkać Gabbe (str. 72). Oryginał: Simon hoppades att Gabbe skulle vara där. Simon miał nadzieję, że Gabbe tam będzie.

262. Biegnąc za karetką, Simon pomyślał o mamie chłopaka (str. 72). Oryginał: Simon tänkte på killens mamma medan de sprang efter ambulansen. Simon myślał o mamie chłopaka, kiedy biegli za karetką.

263. – Mogę iść poszukać Gabbe? (str. 73). Oryginał: – Är det okej om jag går och letar efter Gabbe? – Czy będzie okej, jak pójdę poszukać Gabbe?. Komentarz: Chłopak nie pyta o pozwolenie.

264. Byli tam też inni, ale ona siedziała sama (str. 73). Oryginał: Det fanns andra där men hon satt liksom för sig själv. Byli tam też inni, ale ona siedziała jakby na uboczu.

265. Przyniosła koniak (str. 74). Oryginał: hämtade konjaken från diskbänken. Wzięła koniak z blatu.

266. Trolle (str. 75). Oryginał: älvorna. Nimfy/elfy.

267. Zdejmowały diademy i tiary (str. 76). Oryginał: Avklädda sina diadem och tiaror. Pozbawione swoich diademów i tiar.

268. Do pokoiku dziecięcego (str. 77). Oryginał: till barnens rum. Do pokoju dziecięcego.

269. Taksówkarz był tak samo zmęczony jak Simon (str. 77). Taxichauffören såg lika trött ut som Simon. Taksówkarz wyglądał na tak samo zmęczonego jak Simon.

270. Kiedy języczek był jeszcze mały (str. 78). Oryginał: när tungan var liten. Kiedy język był mały.

271. Jeśli podejdzie się bliżej (str. 78). Oryginał: Om man kom för nära. Jeśli podejdzie się zbyt blisko.

272. Odłożyła kilka zdjęć (str. 81). Oryginał: Hon flyttade på några bilder. Przesunęła kilka zdjęć.

273. Zmęczonym głosem (str. 81). Oryginał: trasig röst. Chrapliwym, ochrypłym, łamiącym się.

274. Powoli minęła mężczyznę, który stał z nieżywym owczarkiem u stóp (str. 81-82). Oryginał: Långsamt glidit förbi mannen där han stått och tittat på en död schäfer framför sig. Powoli minęła stojącego mężczyznę, który patrzył na martwego owczarka przed sobą.

275. Jeśli zareaguje (str. 87). Oryginał: om hon agerade. Jeśli będzie działała.

276. Bała się, że zmarznie na zimnym asfalcie (str. 88). Oryginał: hon varit orolig över att sitta på den kalla asfalten. Bała się siedzieć na zimnym asfalcie.

277. Ukrywanie informacji i zatajanie (str. 92). „Ukrywanie” i „zatajanie” to jedno i to samo. Oryginał: undanhållande av information och osynliggörande. Ukrywanie i marginalizowanie/pomijanie informacji.

278. Szepnęła (str. 99). Oryginał: mumlade hon. Wymamrotała.

279. Aż byłaś cała czerwona (str. 100). Oryginał: tills du var nästan röd. Aż byłaś prawie czerwona.

280. Zaplótł jej dobieranego (str. 101). Oryginał: gjort en fiskbensfläta. Zaplótł jej rybi ogon.

281. Wkrótce miał już dodatkowy kręgosłup (str. 106). Oryginał: Till slut hade han en extra ryggrad. Na koniec miał dodatkowy kręgosłup.

282. Marii również niebawem wyrósł dodatkowy kręgosłup (str. 106). Oryginał: Hur också Maria med tiden fått en extra ryggrad. Jak również Marii z czasem wyrósł dodatkowy kręgosłup.

283. Wojna jest bezsensowna, dlatego bezsensowne jest, że Fredde tam jedzie (str. 106). Oryginał: Kriget var meningslöst och det var således meningslöst att Fredde var där. Wojna była bezsensowna, dlatego nie miało sensu, że Fredde tam pojechał.

284. Z jakiegoś bezpodstawnego powodu (str. 107). Oryginał: av en outgrundlig anledning. Niewytłumaczalnego, niezgłębionego.

285. Biesiadowanie kontynuowało się przy głośnej muzyce (str. 107). Oryginał: Samvaron fortsatte på högre volym. „Samvaron”, czyli wspólne spędzanie czasu, nie ma polskiego odpowiednika i trzeba go czymś zastąpić, ale opisywana impreza nie jest biesiadą. I nie przy głośnej, tylko głośniejszej muzyce.

286. Barman dolewał soku do wina (str. 107). Oryginał: bartendern blandade vin med läsk. Barman mieszał wino z lemoniadą.

287. Rubasznie odsunął Marię na bok (str. 108). Oryginał: Han styrde Maria bryskt åt sidan. Szorstko odsunął Marię na bok.

288. Kuśtykał przez odcisk (str. 109). Oryginał: haltade av förslitningsskadan. Kuśtykał wskutek zużytych stawów.

289. Powinni wziąć taksówkę, ale zaczęli iść po poboczu. (str. 110). Oryginał: De borde tagit en taxi men började istället snubbla fram längs vägen. Powinni wziąć taksówkę, ale zataczając się, szli poboczem.

290. Wysłaliśmy list! (str. 111). Oryginał: Vi har skickat brev! Wysyłaliśmy listy!

291. Stała na środku kuchni bez jakiejkolwiek przestrzeni na ruch (str. 113). Oryginał: stod mitt i sitt eget kök men utan något som helst rörelseutrymme. Stała na środku własnej kuchni, ale nie miała jakiejkolwiek przestrzeni na ruch.

292. Fredde podskoczył na kanapie (str. 114). Oryginał: Fredde flög upp ur kökssoffan. Fredde zerwał się z kanapy.

293. Pogoda i wyniki meczów, których nie rozumiała (str. 114). Oryginał: väder och fotbollsresultat hon inte kunde ta in. Pogoda i wyniki meczów, które do niej nie docierały.

294. Zdejmuje taśmy (str. 117). Oryginał: tar ner repen. Zdejmuje sznury.

295. Gdybym mógł policzyć ściany w pomieszczeniu (str. 118). Oryginał: Om jag kunde räkna väggarna i rummen. Gdybym mógł policzyć ściany w pomieszczeniach.

296. Pali się elektrownia atomowa (str. 119). Oryginał: Kärnkraftverken brinner. Palą się elektrownie atomowe.

297. Do teściów (str. 119). Oryginał: till svärfar. Do teścia.

298. Czasem myślała (str. 122). Oryginał: hon brukade tänka. Zazwyczaj, często.

299. Jeśli się nie uda, nie zostało już nic (str. 122-123). Oryginał: Om man misslyckas återstår inget. Jeśli się nie uda, nic już nie zostanie.

300. Nie mogła poruszać prawym ramieniem, więc (…) kierowała lewym (str. 123). Oryginał: Högerarmen gick nästan inte att lyfta så hon körde med vänsterhanden. Dosłownie: prawego ramienia prawie nie dało się podnieść, więc kierowała lewą ręką. Przykładowy właściwy przekład: Ledwo mogła unieść prawą rękę, więc kierowała lewą.

301. Carlos być może pokroił pomidory i wymieszał sok. Gotował jajka (str. 125). Oryginał: Kanske Carlos skivade tomater och blandade juice. Kokade ägg. Być może Carlos kroił pomidory i przygotowywał sok. Gotował jajka.

302. Przez moment nie wiedziała, co ma na myśli (str. 125). Oryginał: För ett ögonblick förstod hon inte vad han menade. Przez moment nie wiedziała, co miał na myśli. Komentarz: Poza tym zmiana czasu powoduje błąd gramatyczny, bo forma czasownika nie wskazuje, że chodzi o kogoś innego niż ona sama.

303. Jakby było w niej coś naprawdę wielkiego i tajemniczego (str. 126). Oryginał: som att det verkligen fanns något stort och hemligt inuti henne. Jakby naprawdę było w niej coś wielkiego i tajemniczego.

304. W przebywaniu z Zarą nie chodziło jedynie o towarzystwo i pragnienie (str. 127). Oryginał: Att vara med Zara hade inte bara handlat om sällskap eller åtrå. W przebywaniu z Zarą nie chodziło jedynie o towarzystwo i pożądanie. Komentarz: To seksualna relacja.

305. Myśleć o słowie dom, a Kristina wyobrażała sobie, że Zara potrafi rozkruszyć słowo (str. 127-128). Powinno być: to słowo. W oryginale nie ma wprawdzie zaimka wskazującego, ale forma określona rzeczownika wskazuje, że chodzi o to konkretne słowo, czyli „dom”.

306. Ale Kristina już nie wytrzymywała. / Ale ona nie była z tej gliny (str. 129). W oryginale „ale” nie jest powtórzone.

307. Zagubione dusze dzwoniły z daleka i prosiły o rozgrzeszenie (str. 129). Oryginał: Det var förlorade själar som ringde in för frälsning på distans. Zagubione dusze dzwoniły i prosiły o rozgrzeszenie na odległość.

308. Szpitale są otwarte przez całą dobę (str. 130). Oryginał: Vårdhem har öppet dygnet runt. Domy opieki są otwarte przez całą dobę.

309. Wchodząc, potrąciła dzwoneczek (str. 133). Det pinglade till i den lilla klockan. Odezwał się dzwoneczek.

310. Przeciwko całemu światu (str. 133). Oryginał: mot hela världsalltet. Przeciwko całemu kosmosowi.

311. Ale przecież tacy są hokeiści (str. 133). Oryginał: men det var ju så hockeyspelare såg ut. Ale przecież tak wyglądali hokeiści.

312. Zazwyczaj po prostu tu tankowali. Powinniśmy byli zrobić zakupy, pomyślała (str. 133). Oryginał: de brukade bara tanka på macken. Vi borde ha handlat mer, tänkte hon. Robić zakupy.

313. Podobnie jak samodzielnie została z Carlosem (str. 135). Oryginał: Liksom hon självmant stannat hos Carlos. Z własnej woli, dobrowolnie, z własnej inicjatywy.

314. Dlaczego zachowano akurat te drzewa (str. 135). Oryginał: Varför skulle just dessa träd bevaras. Dlaczego miano zachować akurat te drzewa.

315. Była zmuszona trzymać się trzeźwo (str. 136). Oryginał: Var tvungen att hålla sig klar. Musiała zachować jasność umysłu.

316. Radiowy reportaż o maszyniście metra ze Sztokholmu, jak już (…) wiedział (str. 137). Oryginał: ett radioprogramm om tunnelbaneförare i Stockholm, hur de redan (…) visste. Radiowy reportaż o maszynistach metra ze Sztokholmu, jak już (…) wiedzieli.

317. Kępka jagód (str. 137). Oryginał: lingonsnår. Gęstwina brusznic.

318. Nie wszyscy reagują (str. 137). Oryginał: inte alla som agerar. Nie wszyscy działają.

319. W zniszczonych dżinsach (str. 138). Oryginał: slitna jeans. Znoszonych, wytartych.

320. Żeby sprawdzić, czy Carlos dzwonił (str. 139). Oryginał: för att se om Carlos ringt ändå. Żeby sprawdzić, czy Carlos jednak nie dzwonił.

321. Czarna koszulka (str. 141). Oryginał: Svart tröja. Czarny sweter.

322. Na brzegu zlewu (str. 142). Oryginał: på handfatskanten. Na brzegu umywalki.

323. Podnosili psie gówno (str. 142). Oryginał: plockade bort hundskiten. Uprzątali psie gówno.

324. Odwirowywanie, podczas którego wszystko gwałtownie kręci się wokół środka (str. 143). Oryginał: centrifugen där allting snörs mot mitten i en våldsam rörelse. Wirówka, w której wszystko zostaje gwałtownie ściągnięte ku środkowi.

325. Nie robiła takich rzeczy, kiedy była tam Stine (str. 143). Det var sådant hon inte gjort när Stine varit med. Nie robiła takich rzeczy, kiedy była z nią Stine.

326. Całować się w toalecie (str. 144). Oryginał: hångla på toaletten. Obmacywać się w toalecie.

327. Sądziłam, że miłość wychodzi poza własny nos (str. 144). Oryginał: jag trodde liksom att kärleken sträckte sig utöver det egna. Sądziłam, że miłość sięga dalej niż własne sprawy.

328. Wróciła do pracy (str. 145). Oryginał: åkt tillbaka till jobbet. Pojechała z powrotem do pracy. Komentarz: „Wróciła do pracy” może oznaczać, że podjęła ją na nowo, a dalszy ciąg zdania „przyszła z podwiniętym ogonem, jak dawniej, z czapką z daszkiem w dłoni”, wskazuje na taką właśnie interpretację.

329. Siedzieć w kuchni (str. 146). Oryginał: sitta i matrummet. Siedzieć w stołówce.

330. Że nie mamy karetki (str. 146). Oryginał: att det inte kan finnas en ambulans. Że nie ma karetki.

331. Dziewczynkę, która jako dziecko była słabeuszem (str. 148). Oryginał: flickan som sett så klen ut som barn. Dziewczynkę, która jako dziecko wyglądała na tak wątłą.

332. Zimne dłonie (str. 148). Oryginał: iskalla händer. Lodowato zimne dłonie.

333. Tak by nagle wstali (str. 148). Oryginał: för att de plötsligt ska bli stående. Tak by nagle przystanęli.

334. Cholerny grat (str. 150). Oryginał: jävla bil. Cholerny samochód.

335. W piątek były tacosy (str. 151). Oryginał: På fredagar var det tacos. W piątki były tacosy.

336. Jeśli się zabijesz (str. 152). Oryginał: Om du skjuter dig. Jeśli się zastrzelisz.

337. Kiedy cię pytają (str. 153). Oryginał: när man får ordet. Kiedy udzielają ci głosu.

338. Według tego, co w sądzie mówili o nim koledzy (str. 154). Oryginał: kollega. Komentarz: Zeznawał tylko jeden.

339. Nie chcieć z sobą rozmawiać, ale znudzić się (str. 155). Oryginał: Inte vilja prata med sig själv utan tröttna på sig själv. Nie chcieć rozmawiać ze sobą samym, tylko znudzić się sobą.

340. Coś lekkiego i grzesznego (str. 157). Oryginał: Lättfotat och syndigt. Frywolnego i grzesznego.

341. Jak czasami robił Elof (str. 158). Oryginał: som Elof brukade göra. Jak Elof zwykle robił.

342. – Temu Jamesowi nie należy wierzyć (str. 159). Oryginał: – Den där James ger jag inte mycket för. – Nie mam do tego Jamesa zaufania.

343. Woniami fabryki produkującej na eksport i szwedzkiego dobrobytu (str. 161). Oryginał: med doften av exportindustri och svensk välfärd. Woniami przemysłu eksportowego i szwedzkiego dobrobytu.

344. To, co przybywało z południa, mogło spokojnie galopować na swych białych koniach (str. 161). Oryginał: De som kom söderifrån kunde lugnt galoppera fram på sina vita hästar. Ci, którzy przybywali z południa, mogli spokojnie galopować na swych białych koniach.

345. Domki dookoła, które wcześniej panowały nad gospodarstwem swą czerwienią (str. 162). Oryginał: Husen runtom som tidigare stoltserad med sin röda färg. Dumnie obnosiły się ze / pyszniły się swą czerwienią.

346. Nagła opuchlizna na szyi (str. 163). Oryginał: En plötslig svullnad i halsen. Nagły obrzęk w gardle.

347. Brał ubranie (str. 165). Oryginał: Tog på kläderna. Wkładał ubranie.

348. Na jakiejś półce (str. 166). Oryginał: på en krok. Na wieszaku.

349. Chwilami głód był nie do zniesienia (str. 167). Oryginał: hungern stundom varit öronbedövande. Chwilami głód był ogłuszający.

350. W końcu nie mógł pracować (str. 167). Oryginał: Till slut kunde han knappt arbeta. W końcu ledwo mógł pracować.

351. Kiedy przeżuwali po kawałku chleba, upuścił swój na środek podłogi (str. 167). Oryginał: när de åt sin varsin brödkaka tappade han bara ut den mitt på golvet. Kiedy spożywali po kawałku chleba, upuścił swój na środek podłogi. Komentarz: Jeśli przy przeżuwaniu, to chleb musiałby wypaść mu z ust.

352. Że śmierć galopuje już z nimi (str. 169). Oryginał: att döden redan red med dem. Że śmierć jechała już z nimi konno. Komentarz: Koń idzie powoli, nie galopuje.

353. Jesienią (str. 169). Oryginał: framåt hösten. Ku jesieni.

354. Spółkę akcyjną tartaki (str. 170). Oryginał: sågverksbolaget. Nie ma mowy, że akcyjna, nie jest to też nazwa, jak wynikałoby z polskiego sformułowania, poprawnie: spółkę tartaczną.

355. Ciepły kisiel z jagód (str. 170). Oryginał: Varm blåbärssoppa. Ciepła zupa jagodowa.

356. Musiała odpocząć, a potem zapukać (str. 172). Oryginał: Hon hade behövt vila och knackat på. Musiała odpocząć i zapukała.

357. Że nie śmiał w nie patrzeć (str. 172). Oryginał: som han knappt vågade titta in i. Że ledwo śmiał w nie patrzeć.

358. Dlatego wszystko robili razem (str. 172). Oryginał: Därefter gjorde de allting tillsammans. Potem robili wszystko razem.

359. Elof zapominał o wszystkich nieszczęściach swego życia (str. 172). Oryginał: glömde Elof sitt livs oförrätter. O krzywdach, niesprawiedliwościach.

360. Dusza pozostawała w jasnej letniej nocy, melancholia układała się w środku jak plusk fal (str. 173). Att själen var kvar i den ljusa natten som fick vemodet att lägga sig som vågskvalp inuti. Dusza pozostawała w tej jasnej nocy, która sprawiała, że melancholia układała się w środku jak plusk fal.

361. Lato było tak krótkie, jakby chciało kogoś ukarać (str. 173). Oryginał: Sommaren var så kort, som att någon skulle straffas. Lato było tak krótkie, jakby ktoś miał zostać ukarany.

362. Jakby dawała znaki (str. 174). Oryginał: som ett slags tecken. Jak swego rodzaju znak.

363. To do Europy popłynie drewno (str. 174). Oryginał: det var till Europa träden skulle. To do Europy popłyną drzewa.

364. Jak znieść swą nieskończoną samotność, tę jak kosmos (str. 176). Hur man ska stå ut med sin oändliga ensamhet som ofta är den rymd. Jak znieść swą nieskończoną samotność, która często jest tym kosmosem.

365. Nawet jeśli miała jeszcze rok w zapasie (str. 177). Oryginał: även om det troligtvis fanns år till godo. Choć prawdopodobnie miała jeszcze kilka lat w zapasie.

366. Napisanie listu (str. 177). Oryginał: att formulera sina brev. Napisanie listów.

367. Elof wydobył z krtani dźwięk, którego nigdy wcześniej nie słyszał (str. 178). Oryginał: det kom ljud ur strupen han tidigare inte hört. Z krtani wydobył się dźwięk, którego Elof nigdy wcześniej nie słyszał.

368. Zdolność wyobrażania sobie rzeczy (str. 180). W oryginale jedno słowo, „föreställningsförmåga”, które ma odpowiednik w j. polskim: wyobraźnia.

369. Linie na dłoniach (str. 180). Oryginał: kartor i sonens handflator. Mapy na dłoniach syna.

370. Rozmową o Bogu (str. 181). Oryginał: talet om Gud. Mową/mówieniem o Bogu.

371. Nie było to żadne działanie (str. 183). Oryginał: Det var ingen ekvation. Nie było to równanie.

372. Sprzątnęło się biurko, bo widziano (str. 184). Oryginał: Man städade sitt skrivbord för man såg. W oryginale jest jeden podmiot, nie dwa.

373. Rozpad (str. 185). Oryginał: Klyvning. Rozszczepienie. Komentarz: Chodzi o energię jądrową.

374. Kłamię o własnych dzieciach, już z sobą nie rozmawiają? (str. 186). Oryginał: ljuger jag om mina barn som inte längre talar med varandra? Czy kłamię o własnych dzieciach, które już ze sobą nie rozmawiają?

375. Dlaczego wiem, co się wydarzyło? (str. 186). Oryginał: Varför vet jag som hänt dig? Dlaczego wiem, co ci się przytrafiło?

Nieuzasadnione opuszczenia/uzupełnienia

376. Zobaczyła, jak kałuża krwi wypływająca z głowy kobiety robi się coraz większa (str. 13). Brakuje informacji z oryginału, że krew (a nie kałuża) wypływa szybko.

377. Brwi jak u clowna (str. 15). Oryginał: med ögonbrynen lite som en clowns. Brwi trochę jak u clowna.

378. Jakby światło zapaliło się dla niego (str. 16). Oryginał: som att ljuset faktiskt tändes för hans skull. Jakby światło rzeczywiście zapaliło się dla niego.

379. Wszędzie brzydko (str. 17). Oryginał: liksom fult överallt. Na swój sposób wszędzie brzydko.

380. Żadnego jedzenia ani wina (str. 23). Oryginał: Ingen mat att laga och inget vin att dricka. Żadnego jedzenia do ugotowania, żadnego wina do wypicia.

381. Kiedy doszła, krzyknęła tak głośno (str. 27). Oryginał: hon skrek när hon kom. Krzyknęła, kiedy doszła.

382. Brat hokeisty (str. 29). Oryginał: Hockeyspelarens lillebror. Młodszy brat hokeisty.

383. Kołnierzyk zamoczył się od włosów (str. 33). Oryginał: kragen har också blivit lite blött av det nytvättade håret. Kołnierzyk też lekko się zmoczył od świeżo umytych włosów.

384. Zamarła (str. 37). Oryginał: liksom frös till. Jakby zamarła.

385. Zakaszlał (str. 37). Oryginał: hostade till några gånger. Zakaszlał kilka razy.

386. Nie patrząc na nich (str. 42). Oryginał: utan att riktigt titta på dem. Właściwie na nich nie patrząc.

387. Palił całą drogę do Nydali. Przez godzinę, którą mu to zajęło (str. 49). Oryginał: gick rökande hela vägen till Nydala. Under timmen det tog. Pominięta informacja, że szedł na piechotę, a ponieważ trwało to całą godzinę, polski czytelnik może przyjąć, że jechał samochodem.

388. Ułożył (str. 52). Oryginał: Han lade prydligt. Ułożył starannie.

389. Stała mama z dwójką dzieci (str. 54). Oryginał: stod en mamma med två små barn. Z dwójką małych dzieci.

390. Prowadzący bingo uśmiechnie się (str. 56). Oryginał: bingovärden [skulle] le sådär tjusigt. Prowadzący uśmiechnie się tak czarująco.

391. Że w środku ciała miał zapaloną lampkę (str. 62). Oryginał: att det ens funnits en lampa längst in kroppen. Że głęboko w ciele w ogóle miał zapaloną lampkę.

392. – A gdzie jest stajnia? / – Pod stołem. / – Jak się nazywa? (str. 64). Czyli: jak się nazywa stajnia?. Oryginał: – Var är stallet? / – Här under bordet. / – Vad heter hästen?. – A gdzie jest stajnia? / – Pod stołem. / – Jak się nazywa ten koń?

393. Położył się na salonowym dywanie (str. 64). Oryginał: lade sig på den hemvävda vardagsrumsmattan. Położył się na ręcznie tkanym dywanie w salonie. Komentarz: Dokładne tłumaczenie jest zbyt długie, ale należy pominąć informację, że w salonie, bo to już wiadomo, a nie, że dywan jest ręcznie tkany, co jest nową informacją.

394. – Nie chce mi się jechać do domu w święto Walpurgii (str. 71). Oryginał: – Jag orkar fan inte åka hem på valborg. – Nie chce mi się do cholery jechać do domu w święto Walpurgii.

395. Spojrzał na śpiącą Gabbe (str. 76). Oryginał: Han tittade på Gabbe som sov tungt. Spojrzał na śpiącą głęboko Gabbe.

396. Chciał zasnąć pośród ich ciał (str. 77). Oryginał: ville (…) somna bland deras sovande kroppar. Chciał zasnąć pośród ich śpiących ciał.

397. Pobiegł w kierunku autostrady (str. 79). Oryginał: Sprang tillbaka till motorvägen. Pobiegł z powrotem w kierunku autostrady.

398. Dygotała (str. 90). Oryginał: Hon huttrade lite. Trochę dygotała.

399. Większość grzecznie je [ulotki] przyjmowała, być może oni też wiedzieli (str. 91). Oryginał: De flesta tog artigt emot dem, kanske de någonstans också visste. Większość grzecznie je przyjmowała, być może oni w głębi ducha też wiedzieli.

400. Wystraszone zajęcze serce pikało tam w środku (str. 96). Oryginał: Harhjärtat pickade lite inuti. Zajęcze serce pikało tam w środku.

401. Jeśli tylko słońce pobłogosławiłoby śnieg ciut wcześniej, tak by mógł (str. 101). Oryginał: Om solen ändå välsignat snön tidigare så att den bara kunnat. Jeśli tylko słońce pobłogosławiłoby śnieg wcześniej, tak by mógł.

402. Miała nadzieję, że kwiaty zwiędły (str. 112). Oryginał: Hon hoppades att blommorna vissnat i förtid. Miała nadzieję, że kwiaty zwiędły przedwcześnie.

403. Błagając, dodała (str. 113). Oryginał: lade nästan vädjande till. Niemal błagalnie dodała.

404. Gdy tańczyli do szumu fal (str. 113). Oryginał: när de dansat i vardagsrummet till vågornas brus. Gdy tańczyli w salonie do szumu fal.

405. Jego palce na jej karku, jego usta wokół płatków jej uszu (str. 116). Oryginał: Hans fingrar i hennes nacke och i hennes hår, hans läppar runt hennes örsnibb. Jego palce na jej karku i we włosach, jego usta przy płatku jej ucha.

406. Spojrzała (str. 129). Oryginał: kastade ett vant öga. Spojrzała wprawnym okiem.

407. Biegała po okolicy (str. 130). Oryginał: Hade joggat i kvarteret där hon bodde. Biegała w okolicy swego domu.

408. Człowiek oddycha całą dobę (str. 130). Oryginał: man andas till exempel dygnet runt. Człowiek oddycha na przykład całą dobę.

409. Wystarczy jeszcze na mleko (str. 142). Oryginał: ha råd med en liter mjölk också. Wystarczy jeszcze na litr mleka.

410. Ukłoniła się (str. 145). Oryginał: buga och bocka. Kłaniała się i płaszczyła.

411. Może chciała spotkać kogoś (str. 145). Oryginał: Kanske hade hon velat träffa någon på plats. Może chciała spotkać kogoś tam na miejscu.

412. Potem musiałam sama jeździć tam i z powrotem, żeby sprawdzać, co u niej (str. 146). Oryginał: Sedan fick jag ju köra där själv fram och tillbaka till mormor för att hålla ett öga på henne. Potem musiałam sama jeździć do babci tam i z powrotem, żeby sprawdzać, co u niej. Komentarz: Z wcześniejszego tekstu nie wynika, że mowa o babci.

413. Uspokoiło ją to (str. 147). Oryginał: det var liksom lugnande. Niejako uspokoiło ją to.

414. Coś w niej krzyknęło radośnie (str. 151). Oryginał: Det jublade lite inuti. „Lite” to „mało, trochę”, więc brak w polskim tłumaczenia wskazania, że ta radość była nieco ograniczona.

415. Od kiedy tamtej nocy (str. 152). Oryginał: sedan den där hemska natten. Od tamtej strasznej nocy.

416. Z imieniem (str. 160). Oryginał: med detta nya namn. Z tym nowym imieniem.

417. Szopy z materiałami i hangar na łodzie (str. 162). Oryginał: materialbodarna, smedjan och båthuset. Szopy z materiałami, kuźnia i hangar na łodzie.

418. Natomiast Dickson & Co rozrastała się (str. 169). Oryginał: Dickson & Co expanderade däremot snabbt. Natomiast Dickson & Co szybko się rozrastała.

419. W pewien łagodny dzień (str. 179). En spröd vårdag. Brakuje informacji, że w wiosenny.

420. W sercu syna (str. 180). Oryginał: i sonens dödliga hjärta. W śmiertelnym sercu syna.

Błędy gramatyczne

421. Kiedy zaczęła rzucać techniczną terminologią, jąkając się, podał jej (str. 6). Jąka się kobieta rzucająca terminologią, w oryginale mężczyzna.

422. Ale koperta grzała w kieszeni, otuliła się kurtką jeszcze bardziej (str. 6). Czyli koperta otuliła się kurtką.

423. Podszedł aż do framugi drzwi (str. 7). W poprzednim zdaniu podmiotem jest rolnik, więc to on podszedł, w oryginale Benjamin.

424. Sara bała się, że upuści talerz i zacznie się wstydzić kikuta (str. 21). W oryginale Sara nie bała się o siebie, tylko o matkę.

425. Przerzucał grzywkę z lewa na prawo i z powrotem, aż zaczęła chichotać (str. 23). Czyli grzywka zaczęła chichotać.

426. Była piękna noc, prowadziła między nimi rower (str. 36). Czyli noc prowadziła rower.

427. Schodząc po schodach, nagle z kuchni dobiegł huk (str. 37). Huk schodził po schodach.

428. Mógł poprosić ojca albo Markusa, był już przecież duży (str. 52). Andreas mógł poprosić Markusa dlatego, że Markus był już duży, a nie sam Andreas był już duży, jak by wynikało z tego zdania.

429. Gdyby Slavoj go [Andreasa] zostawił, nie chciałby żyć z kimś innym (str. 55). Nie, to Andreas nie chciałby żyć z kimś innym.

430. Zarost idealnie kłuł, ale jeszcze nie wstawał (str. 67). Zarost nie wstawał.

431. To robią mamy, biegną za synami, aż gubią się, skręcają ze ścieżki (str. 72-73). Oryginał: det är sådant som mammor gör, springer efter sina söner så att de förvirrat viker av stigen. Synowie się gubią i skręcają ze ścieżki, nie mamy.

432. Poranek, kiedy skończył siedemnaście lat wytarł się, może w końcu jest w drodze do domu (str. 79). Poranek się wytarł i jest w drodze do domu.

433. Była tam, ponieważ mama umrze, potem wyjedzie (str. 84). Po swojej śmierci mama wyjedzie.

434. Benjamin dzwonił (str. 96). Zadzwonił, bo po tym wstępie jest przytoczona jedna rozmowa telefoniczna.

435. To nie zazdrość, a żal uderzył, a teraz chciał zostać z nim sam (str. 109). Zazdrość uderzył, a żal chciał zostać z nim sam.

436. Kristina zastanawiała się, dokąd jedzie (str. 136). Nie ona, tylko samochód, na który zwróciła uwagę.

437. Zostawiając kran odkręcony. Równie dobrze może się przelać, utworzyć rzekę i morze (str. 142). Woda może się przelać, kran nie.

438. Myślał o zmąconej cieczy, która wypełnia ropień tym, co pozostanie niewyjaśnione, jeśli ich teraz opuści (str. 163). Matka miała ich opuścić, nie ciecz.

439. Musiał się poruszyć, bo zrobił kaszę (str. 167). Musiał się ruszać, poruszenie się zajmuje za mało czasu, by można go było wykorzystać na zrobienie kaszy.

Błędy leksykalne i semantyczne

440. Chciała wyjść z munduru i smrodu potu (str. 17). W oryginale po „chciała” nie ma czasownika, bo nie jest potrzebny. Jakiś trzeba dodać, ale nie „wyjść”, bo z munduru się nie wychodzi. Poprawnie: Chciała uwolnić się od munduru i smrodu potu.

441. Jakaś kobieta zawołała na próbę w przedpokoju (str. 19). Nie na próbę, bo nie testowała swojego głosu, tylko sprawdzająco, upewniając się, czy w domu ktoś jest.

442. Zmarłego ciała (str. 21). Poprawnie: martwego ciała.

443. Wpuściła Mercedes (…) takiego pięknego konia jak twój Mercedes (str. 64-65). W przekładzie ten sam koń raz jest klaczą, a raz ogierem.

444. Może życzenie na jakiejś kartce (str. 69). Chodzi o życzenia urodzinowe. Po szwedzku też używa się liczby mnogiej, więc geneza błędu niewiadoma.

445. Simon wbił jajka i utarł je z cukrem (…) ubił śmietanę, tak jak wcześniej jajka z cukrem (str. 69). Ubił tak samo, jak utarł. W oryginale jeden czasownik: vispade.

446. Że ma na sobie nowe świecące adidasy (str. 75). Na sobie można mieć ubranie, nie buty.

447. Dłoń Mirjam, pomalowaną w kwiecistą hennę (str. 88). Henna to nie wzór, tylko barwnik.

448. Rozmrożonego psiego gówna (str. 92). To nie jedzenie wyjęte z zamrażalnika, odmarzniętego, odtajałego.

449. Wstając, zapiszczała krzesłem (str. 95). Zaszurała.

450. Odkręcił ją od siebie (str. 105). Bynajmniej nie była do niego przykręcona.

451. Z jakiegoś bezpodstawnego powodu (str. 107). Czyli z powodu, który nie jest powodem.

452. Jonas opadł (str. 108). Skoro nie na krzesło, to osunął się.

453. Jak kostka Rubika, którą można ustawić (str. 113). Kostkę Rubika się układa, nie ustawia.

454. Poruszał się po kuchni w oswojony sposób (str. 115). Poprawnie: poruszał się po kuchni jak u siebie.

455. Człowiek może się zniszczyć wszędzie (str. 126). Rzecz może się zniszczyć, człowiek nie. Poprawnie: człowiek może zostać wszędzie zniszczony.

456. Wielkie okna, na których można było siedzieć (str. 128). Ludzie nie potrafią siedzieć na oknach.

457. Złapać stację, która nie warczała (str. 129). Stacja nie warczy, trzeszczy.

458. Północne Morze Śródziemne wije się wzdłuż wschodniej granicy Hiszpanii (str. 135). Morze się nie wije. W oryginale „kurar intill” czyli „tuli się do” względnie „przycupnęło”.

459. W piersiach rozchodziło się echo (str. 138). Echo się nie rozchodzi, rozbrzmiewało, odbijało się.

460. Po strzeleniu do strażnika, podobno wzięła jego klucze i pojechała na miasto, nie zatrzymywała się na czerwonym świetle (str. 149). Kluczyki (do samochodu).

461. Kaszę korową (str. 167). Poprawnie: Kaszę z kory.

462. Po przejechaniu przez nagłówek klej zrobił się czarny (str. 183). Poprawnie: Kiedy klej spłynął na nagłówek, poczerniał.

463. Tkanka z blizn (str. 185). Poprawnie: tkanka bliznowata.

Błędy frazeologiczne

464. Postawić dom w płomieniach (str. 25). Nie ma takiego frazeologizmu.

465. Za pomocą żelaznej dłoni (str. 61). Poprawnie: żelazną ręką.

466. Miękły mu od tego kolana (str. 61). Nie ma takiego frazeologizmu.

467. Myśli zaczęły dziwnie krążyć pod czołem (str. 72). „Pod czołem” nie oznacza „w głowie”.

468. Odwraca się od rodziny plecami (str. 111). Odwracać się od kogoś, ale odwracać się plecami do kogoś.

469. Jego wrodzona podejrzliwość miała teraz wodę na swój młyn (str. 167). Poprawnie: To była woda na młyn dla jego wrodzonej podejrzliwości.

470. Padł wyrok, który potem zaskarżono (str. 170). Poprawnie: zapadł wyrok.

Błędy fleksyjne471. Używać jako lasso (str. 106). „Lasso” jest rzeczownikiem odmiennym.

472. Ze swoich własnych żyć (str. 135). Rzeczownik „życie” nie ma liczby mnogiej.

Błędy składniowe

473. Pojedzie na komisariat (str. 9). Poprawnie: do komisariatu.

474. Skinęła do sprzedawcy (str. 11). Dosłowne tłumaczenie szwedzkiego „nickade åt biträdet”.

475. Chciał wejść do lasu i poszukać zwierzęcia, jeśli jest zranione, dobrze byłoby z nią skończyć (str. 15). Poprawnie: z nim, mimo że to klempa.

476. Kiedy zmęczyliby się jednym miejscem, przenieśli do następnego (str. 17). Poprawnie: przenieśliby się.

477. Została już tylko ona i Ben (str. 19). Poprawnie: zostali.

478. W tutejszym niebie jest coś wyjątkowego, człowiek chce żyć tak, żeby móc je dotknąć (str. 21-22). Poprawnie: móc go dotknąć, dotknąć czego, a nie co.

479. Że ją to nie obchodzi (str. 40). Poprawnie: jej.

480. Żeby ją nie oślepiało (str. 41). Poprawnie: jej.

481. Siostra siedzi z lodem w wafelku, który cieknie od tego samego słońca, które oślepia ojca. (str. 50). Takie piętrowe konstrukcje z „który” są niepopoprawne.

482. Ułożył w stosie (str. 52). Poprawnie: ułożył w stos.

483. Zniknął sklep i biblioteka (str. 59). Zniknął biblioteka.

484. Odłamki szkła wpadły do pojemnika ze sztućcami i na zewnątrz (str. 69). Wpadły na zewnątrz.

485. Stała oliwa z oliwek i koniak (str. 74). Stała koniak.

486. Ukrywanie informacji i zatajanie (str. 92). Szyk szwedzkiego zdania, poprawnie: ukrywanie i zatajanie informacji.

487. Partriarchatowi i kapitalizmowi udało się dlatego, że byli zjednoczeni (str. 92). Poprawnie: były zjednoczone.

488. Zapytała, co się stało w policzek (str. 104). Poprawnie: Zapytała, co się stało z jego policzkiem.

489. Każdy kręg mógł się złamać, aż sparaliżuje się całe ciało (str. 106). Zostanie sparaliżowane, „sparaliżować” nie jest czasownikiem zwrotnym.

490. Biesiadowanie kontynuowało się (str. 107). „Kontynuować” nie jest czasownikiem zwrotnym.

491. Ten brat, którego destruktywna aura mogła ją przeciąć niczym laserowy miecz, nie przerażała już Jonssona (str. 108). Ten brat nie przerażała.

492. Chodzenie po milczącym szaleństwie (str. 127). Poprawnie: Chodzenie w milczącym szaleństwie.

493. Tam kiedyś zbierali borówki. Kiedyś, jakoś w epoce kamienia, poziom wody (str. 129). Borówki zbierali w epoce kamienia.

494. Dzieciaki zechcą słodycze (str. 133). Słodyczy.

495. Kiedy boi się o zagładę świata (str. 136). Boi się nie o zagładę, lecz zagłady.

496. Pewnie przywykła do tego na policji (str. 151). W policji, bo tam pracowała, a nie była przyprowadzana.

497. Jeśli nie okoliczności, mogliby być braćmi (str. 162). Poprawnie: Gdyby nie okoliczności.

498. W nadziei tego (str. 176). Poprawnie: w nadziei na tego.

499. Dom zbudowany przez dziecko miało pewnego dnia zostawić dziecko na zewnątrz (str. 176). Dom miało.

500. Sprzedali wszystko do GP Braathen (str. 178). Sprzedali komuś, nie do kogoś.

501. Słońce (…) odbija się od ostrza noża (str. 184). Poprawnie: w ostrzu noża.

Błędy stylistyczne

502. Tylko jeden raz wykonano próbę (str. 7). Poprawnie: podjęto próbę.

503. Czasem odczuwa się, jak czas udaje (str. 27). Poprawnie: Niekiedy odczuwa się, jak czas udaje.

504. Gość poprosiłby, żeby usiadła na łóżku. Gość delikatnie poklepuje (str. 33). Niepotrzebne powtórzenie, drugie „gość” można pominąć, jest podmiot domyślny.

505. Spojrzała na noże stojące w stojaku (str. 38). Oryginał: Hon tittade på knivarna i deras ställ. Spojrzała na noże w stojaku. Uzupełnienie dające błąd stylistyczny.

506. – Troje ludzi zostało zastrzelonych za pomocą broni (str. 39). Poprawnie: – Troje ludzi zostało zastrzelonych z broni palnej.

507. – Nie ma nic do powiedzenia – powiedział (str. 40). Powtórzenie.

508. Że coś w środku zgasło, że w środku ciała miał zapaloną lampkę. Że w środku utraty (str. 62). Trzykrotnie powtórzone „w środku”, w oryginale są to trzy różne zwroty.

509. Chłopak umrze przez utonięcie (str. 72). Poprawnie: utopi się, utonie.

510. W domu na stole w kuchni leżał stos wycinków (…) ale mamy nie było w domu (str. 86). Zdanie zaczyna się i kończy tym samym zwrotem.

511. Zarzuciła plecak na plecy (str. 96).

512. Jonson dzwoni przez telefon (str. 117). Poprawnie: dzwoni albo telefonuje.

513. Nic, co raz zrobione, nie może stać się niezrobione (str. 134). Poprawnie: Niczego nie da się cofnąć/odwrócić.

514. Ubrał się w swoje najelegantsze ubranie (str. 173). Ubrał się w ubranie.

Błędy ortograficzne

515. Z klępami (str. 7). Poprawnie: Z klempami.

516. Było w pół do siódmej (str. 67). Poprawnie: wpół do.

517. Acha (str. 86). Poprawnie: Aha.

518. Wywarza drzwi (str. 117). Poprawnie: Wyważa.